باشکوهترین صحنه ی کائنات چیست ؟

تلسکوپ هابل در خارج از جو زمین نصب شده است. این تلسکوپ به نوعی با اوج دانش بشری هم قافیه است زیرا سخت ترین خواسته های بشر در رسیدن به ستارگان خلاصه میشود و بشر امروزی اوج دانش خود را برای تسخیر فضا بکار میگیرد. بنابر این پیشرفته ترین ابزار بشر برای شناخت فضا را میتوان در نقطه ی اوج دانش بشری تصور کرد و حقیقت هم همین است و تلسکوپ هابل در همین راستا اهمیت می یابد و بشر امروزی با دیدن تصاویر حیرت انگیز هابل به شوق می آید و به دانش خود می بالد. این تلسکوپ اندکی بیش از 20 سال است که تصاویر کهکشان ها را به زمین مخابره کرده و دانشمندان به لطف این تصاویر به بسیاری از اسرار و شگفتی های کائنات پی برده اند.

تلسکوپ فضایی هابل (HST) از بسیاری جهات توانمندترین تلسکوپ اپتیکی است که تا کنون ساخته شده است. این تلسکوپ بزرگترین تلسکوپ نیست، آینه اصلی آن با قطر 2.4 متر در مقایسه با تلسکوپ کک در هاوایی که 10 متر قطر دارد کوچکتر است. ولی این تلسکوپ ، که در مداری به فاصله 500 کیلومتری سطح زمین قرار دارد، از اثرات مختل کننده جو زمین به دور است. این امر امکان می‌دهد تا جزئیات دقیقتری نسبت به تلسکوپهای مستقر در زمین دیده شوند و نیز طول موجهایی مثل فرابنفش که به سطح زمین نمی‌رسند قابل مشاده باشند. تصاویر ارسالی از این تلسکوپ واقعا حیرت انگیز هستند:

 

تصویر سحابی NGC 6543 که بیشتر به نام « کتز آی » یا چشم گربه شهرت دارد.

 

 

منظره زیبای نور قرمز ستاره غول پیکر V838 مونوسروتیس .

 

 

منظره سحرانگیز و با شکوه از کهکشان « سومبره‌رو».

 

و نمونه های دیگر :

 

 

دیدن تصاویر فوق حقیقتا حیرت آدمی را از عظمت آسمان بر می انگیزد. وقتی انسان زمین را با این همه بزرگی در این فضای لا یتناهی چون ذره ای شناور و گم شده می بیند. آنگاه انگشت حیرت به دندان میگیرد و به ناچیزی و عجز و ناتوانی خود اعتراف میکند. آیا صرف دیدن این تصاویر میتواند عظمت حقیقی آن فضا را به شما منتقل کند؟   آیا شما میتوانید برای کسی که این تصاویر زیبا را ندیده است این فضا را آنجنان که هست مجسم نمایید ؟

شاید چنین وانمود شود که این تصاویر حیرت انگیز ترین صحنه های عالم هستند .

 اما چنین نیست !

 زیرا صحنه ی دیگری هست که در اوج شکوه و عظمت قرار دارد و ما از آن غافل هستیم و هرگز توانایی درک آن عظمت را نخواهیم دانست. این عظمت متعلق به صحنه ای است که قرآن کریم برای ما صحنه سازی میکند. تلسکوپ هابل با اینکه خارج از جو زمین است اما هنوز هم در زیر سلطه ی زمین قرار دارد. او که فقط 500 کیلومتر از زمین فاصله دارد ، میتواند این تصاویر شگفت انگیز را برای ما ارسال نماید.

اما خداوند متعال اشرف مخلوقات و پیامبر خود را در شب معراج از سلطه ی زمین خارج نموده و به آسمانها برد و حتی وجود مبارک پیامبر را نه تنها از سلطه ی زمین بلکه از سلطه ی آسمانی که زمین در آن محبوس است خارج نمود و بالا برد و نادیده ها را به بنده ی محبوبش نمایاند. حال پیامبر از معراج برگشته است اما دیده هایش را چگونه میتواند به ما انتقال دهد ؟ دیده هایی که هزاران برابر از تصاویر هابل با شکوهتر و از ذهن زمینی ما دورتر است و مهمتر از آن صحنه های قرب پروردگار را چگونه میتواند برای ما به تصویر بکشد؟

آسمان دوم کجاست ؟ . . .  آسمان هفتم کجاست؟ سدره المنتهی چیست ؟ جنت الماوی کدام است ؟ وحی چگونه می وزد ؟ وچگونه دریافت میشود ؟ آنگاه که نسیم وحی روح را مینوازد ، سبحان ربی الاعلی و بحمده چه مزه ای دارد؟ افق اعلی کجاست ؟ شدید القوی چگونه دیده میشود ؟ این با شکوهترین صحنه ی کائنات از ازل تا به ابد را چگونه در کلمات میتوان وصف کرد ؟

تابلوی نفیس مربوط به این صحنه ی شگرف ، هدیه ای است که قرآن به ما ارزانی می کند و خداوند اینگونه بیان میفرماید:

 

سوگند به اجرام سماوی آنگاه که غروب میکنند

پیامبرتان گمراه نشد و به خطا نرفت

او هرگز از روی هوی و هوس سخن نمی‏گوید

آنچه میگوید جز وحیی که به او میشود نیست

آنکه قدرت عظیمی دارد او را تعلیم نموده است

همان کس که توانایی فوق العاده و سلطه بر همه چیز دارد

و او در افق اعلی قرار داشت

سپس نزدیک و نزدیکتر شد

تا آنکه فاصله ی او به اندازه دو کمان یا کمتر بود

در آنجا خداوند آنچه را که وحی کردنی بود به بنده اش وحی کرد

قلب او در آنچه دید هرگز دروغ نگفت

آیا با او در باره ی آنچه که دید مجادله میکنید؟

و بار دیگر او را مشاهده کرد

نزد سدره المنتهی

که جنت الماوی در آنجاست

در آن هنگام که چیزی سدره المنتهی را پوشانده بود

و چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان ننمود

او پاره ای از نشانه های بزرگ پروردگارش را مشاهده نمود.

 

بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَی ‏(1)

 مَا ضلَّ صاحِبُکمْ وَ مَا غَوَی‏ (2)

 وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهْوَی ‏(3)

 إِنْ هُوَ إِلا وَحْی یُوحَی ‏(4)

 عَلَّمَهُ شدِیدُ الْقُوَی‏ (5)

 ذُو مِرَّةٍ فَاستَوَی‏ (6)

 وَ هُوَ بِالأُفُقِ الأَعْلی‏ (7)

 ثمَّ دَنَا فَتَدَلی ‏(8)

 فَکانَ قَاب قَوْسینِ أَوْ أَدْنی‏ (9)

 فَأَوْحَی إِلی عَبْدِهِ مَا أَوْحَی ‏(10)

 مَا کَذَب الْفُؤَادُ مَا رَأَی ‏(11)

أَ فَتُمَرُونَهُ عَلی مَا یَرَی ‏(12)

 وَ لَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَی ‏(13)

 عِندَ سِدْرَةِ المُْنتَهَی‏ (14)

 عِندَهَا جَنَّةُ المْأْوَی‏ (15)

 إِذْ یَغْشی السدْرَةَ مَا یَغْشی ‏(16)

 مَا زَاغَ الْبَصرُ وَ مَا طغَی‏ (17)

 لَقَدْ رَأَی مِنْ ءَایَتِ رَبِّهِ الْکُبرَی‏ (18) . . .

(((  سبحان ربی الاعلی و بحمده   )))