در این پست  و این پست قدری درباره جو زمین صحبت کردیم و یک سوال هم دراین پست طرح کردیم با این عنوان که : چرا جو زمین پراکنده نمیشود. یکی از خوانندگان محترم وبلاگ آقای علی آماده به این سوال اینطور جواب دادند که :  "دلیل این که جو زمین متلاشی نمیشود و به فضا نمیرود به خاطر گرانش زمین است " که البته این جوابی است که علم تجربی آن را تایید میکند. اما هنوز هم ابهامات زیادی در این ارتباط وجود دارد که به یکی از آنها اشاره میکنم.

علم تجربی میگوید چیزی که باعث میشود انسانها به روی زمین بچسبند و به هوا نروند همین گرانش زمین است و به همین خاطر است که انسانها همه به سطح زمین جسبیده اند و در هوا معلق نیستند. چیزی شبیه شکل زیر : 

 

جاذبه زمین

انسانهای سنگین و سبک هردو به زمین چسبیده اند و اینطور نیست که سنگین وزنها به زمین بچسبند ولی سبکها روی هوا معلق باشند.

اگر گرانش زمین عامل نگه داشتن گازهای موجود در جو زمین باشد باید گازها هم مثل انسانها به زمین بچسبند مثل شکل زیر:


درحالیکه چنین نیست. یعنی همه ی مولکولهای هوا به زمین نچسبیده اند. حتی دریک فاصله معین هم نسبت به زمین قرار نگرفته اند. بلکه یک مولکول هوا بر روی زمین چسبیده و مولکول دیگر با همان مشخصات در ارتفاعهای مختلف مثلا درارتفاع 30 کیلومتری قرار گرفته اند. شبیه شکل زیر : 

چه عللی باعث میشود که برخی از مولکولهای هوا به زمین بچسبند و برخی دیگر با فاصله های زیاد از سطح زمین قرار بگیرند حتی تا فاصله 100 کیلومتری ؟ به عبارت دیگر اگر مولکولهای هوا قرار است بالا بروند چرا همه بالا نمیروند و اگر قرار است تحت گرانش زمین به زمین بچسبند چرا همه به زمین نمیچسبند؟ و مولکولهایی که به بالاترین طبقات جو میروند چه چیزی باعث میشود که آنها بیشتر از آن بالا نروند و جو زمین را ترک نکنند. 

 پس ملاحظه میکنیم که نیروی گرانش زمین برای توجیه همه ی اسرار جو زمین کافی نیست. پس چه عوامل دیگری در تشکیل و پایداری جو زمین دخیل بوده و هستند؟ برای جلوگیری از فرار جوّ زمین و پایداری آن با این مشخصاتی که سراغ داریم چه نیروهایی تاثیر دارند.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علم , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱٤ | ٩:٥۳ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

برای کسانی که مثل ما در نیکره شمالی زندگی میکنند هلال ماه همیشه در نیمه ی جنوبی آسمان دیده میشود و ما هرگز نمیتوانیم ماه را در نیمه شمالی آسمان مشاهده کنیم. ماه در شرق طلوع میکند و باطی مسیری در نیمه جنوبی آسمان (البته نزدیک به وسط آسمان) به سمت غرب میرود. 

پس هرگاه به سمت هلال ماه ایستادید یقین بدانید که جهت نگاه شما از 5 حالت زیر خارج نیست:

1- شرق   2- جنوب شرقی    3- جنوب    4- جنوب غربی   5- غرب

یعنی در حالیکه به هلال ماه نگاه میکنید هرگز امکان ندارد که جهت ایستادنتان به سمت شمال  یا شمال شرقی یا شمال غربی باشد زیرا نیمه شمالی آسمان در پشت سرشما قرار گرفته است. اگر این را بدانیم قدرت جهت یابی ما خیلی بیشتر خواهد شد.

یک حالت قطعی هم وجود دارد و آن اینکه هرگاه ماه در وسط آسمان یعنی درست بالای سر شما و در بیشترین ارتفاع ممکن باشد در اینصورت اگر به سمت ماه بایستید یعنی به سمت جنوب ایستاده اید.

ماه.

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علم , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱٠ | ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

ماه با داشتن نیرویی بسیار قوی که منشاء آن برای دانش علوم تجربی کاملا نامعلوم است دیوانه وار دور زمین میگردد و رفتارش حکایت غریبی دارد . هلالهای ماه هم مثل خود ماه شیوه گری خاصی دارند. 

شاید برای شما هم جالب باشد که بدانید حالت هلال ماه در ساعات مختلف یکروز ثابت نمیماند و  کاسه ی ماه در طول یک روز از این رو به آن رو میشود. 

ماه هر روز از شرق طلوع و پس از طی آسمان در غرب غروب میکند و در فاصله ی طلوع تا غروب کاسه ماه از این رو به آن رو میشود. یعنی در ساعاتی از روز ، واژگون و گاهی ایستاده و گاهی روبه بالا قرار میگیرد.

یک نکته جالب اینکه طلوع ماه برخلاف خورشید به معنی دیده شدن ماه نیست بلکه فقط به معنی عبور از آسمان است. یعنی ساعاتی از روز وجود دارند که ماه طلوع کرده است ولی در آسمان دیده نمیشود. مثلا در روزهای اول هر ماه قمری ماه ، یکی دوساعت بعد از خورشید طلوع میکند ولی تا ساعت 2 یا 3 یا 4 بعد از ظهر دیده نمیشود. 

بعنوان نمونه در روز پنجم هر ماه قمری ، ماه 4.5 ساعت بعداز خورشید طلوع میکند ولی تا بعد از ظهر قابل رویت نیست. زیرا ماه و خورشید در یک طرف آسمان (نیمه شرقی آسمان) هستند و خورشید به چشم ما نزدیکتر است و ماه در دامنه ی شعاع تابناک اشعه ی خورشید قرار میگیرد و قابل دیدن نیست. اما در دقایقی از بعد از ظهر که خورشید کمی به سمت غربی آسمان می آید و ماه در سمت شرقی آسمان میماند در این صورت میتوان ماه را در آسمان مشاهده کرد. یا در ساعاتی از بعد از ظهر که  خورشید و ماه هردو در سمت غربی آسمان هستند باز هم ماه قابل رویت است زیرا ماه از خورشید به ما نزدیک تر است و میتوان آن را دید.

شکل زیر حالات و جایگاه تقریبی هلال ماه را در روز پنجم ماه نشان میدهد. ساعتها و اندازه و جایگاه ماه تقریبی هستند. امسال ماه ذی الحجه مصادف با مهر ماه است و در این روز ماه حدود ساعت 10:30 صبح طلوع و حدود ساعت 10 شب غروب میکند.

هلالهای ماه


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علم , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/٩ | ۸:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

میدانیم که گازها همیشه به سمت بالا میروند. مثلا داخل بادکنک را پر از باد میکنند تا بالا برود. پس چرا گازهای موجود در اطراف زمین(نیتروژن - اکسیژن - آرگون - کربن دی اکسید) به سمت بالا نمیروند و در فضا پخش نمیشوند؟ بعبارت دیگر چرا جو زمین متلاشی نمیشود و از بین نمیرود؟ چه عاملی باعث میشود که گازهای موجود در جو زمین در اطراف زمین بمانند و در فضا متفرق نشوند؟ آیا جاذبه ی زمین گازها را هم جذب میکند؟ اگر چنین است باید گازها هم مثل گرد و غبار لب پنجره به سطح زمین بچسبند و به سمت بالا نروند. در هر صورت چه دلیلی وجود دارد که گازها نه به زمین بچسبند و نه در فضا پخش و متفرق و نابود شوند ، بلکه در فضای محدودی در نزدیکی زمین معلق بمانند؟  علت چیست؟

اتمسفر.



موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علم , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱ | ٩:۳٧ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

جو زمین چیست :جوزمین همان هوایی است که زمین را احاطه کرده است و بالاترین بخش تشکیل‌دهندهٔ کرهٔ زمین است که مخلوطی ازچند گاز است. تعداد این گازها زیاد و بیش از 15 گاز است ولی غلظت 4 عدد از آنها قابل توجه است که عبارتند از:

 نیتروژن (۷۸٪)، 

اکسیژن (۲۱٪)، 

آرگون (۰٫۹٪)

کربن دی‌اکسید (۰٫۰۳٪)

. . . 



لایه های جو زمین : جو زمین را بر اساس غلظت گازهای تشکیل دهنده آن به  پنج لایهٔ اصلی تقسیم کرده اند:

تروپوسفر

استراتوسفر

مزوسفر

ترموسفر

اگزوسفر

 

مرز دقیقی بین لایه‌های جو وجود ندارد ولی جو به سرعت با افزایش ارتفاع رقیق می‌شود.


 لایه اوزون : مولکول‌های ازون که لایهٔ ازون را تشکیل می‌دهند، دراستراتوسفرقراردارندواز ورودپرتوهای فرابنفش خورشیدی جلوگیری می‌کنندو موجب ادامهٔ زندگی بر سطح زمین می‌شوند.


نقش جو زمین در محافظت از زمین : جو زمین موجودات روی زمین را از طریق جذب اشعه فرابنفش خورشید و کم کردن اختلاف دمای بالای بین روز و شب محافظت می‌کند.


ارتفاع جو زمین چقدر است : جو زمین از سطح زمین آغاز شده ولی مرز قاطع و مشخصی در بالا ندارد زیرا جو زمین به یکباره تمام نمیشود بلکه رفته رفته از غلظت آن کاسته میشود و نمیتوان جایی را که جو زمین کاملا از بین میرود مثل یک خط مرزی مشخص کرد.

در منابع مختلف برای بیان ارتفاع جو اعداد مختلفی را ذکر کرده اند و از جمله ۱۰٫۰۰۰ کیلومتر و 120 و 80 کیلومتر هم گفته اند اما میتوان گفت که در ارتفاع تقریبا 160 کیلومتری ، هوا به قدری رقیق میشود که در واقع چیزی از آن باقی نمیماند.شاید بتوان ادعا کرد که فضا از این نقطه آغاز میشود.


فضا از کجا شروع میشود؟

اصطلاحا فضا از بالای جو شروع میشود یعنی جایی که جو تمام میشود.چون جو زمین مرز مشخصی ندارد پس نقطه شروع فضا هم دقیقا مشخص نیست ولی  تقریب هایی در این زمینه وجود دارد.

.

هیچ مرز مشخصی بین جو و فضای خارج از جو وجود ندارد. ۷۵٪ از جو زمین تا ارتفاع ۱۱ کیلومتر از سطح سیاره وجود دارد. در ایالات متحده کسانی که به بالای۸۰ کیلومتر سفر کنند فضانورد شناخته می‌شوند. تجربه ثابت کرده است که ارتفاع  ۲۰ کیلومتر ، جایی است که تغییر قابل توجهی هنگام ورود به آن اتفاق می‌افتد. همچنین ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری به عنوان مرز بین اتمسفر و فضا به طور مکرر استفاده می‌شود.

 

در واقع هر چه بالاتر رویم هوا رقیقتر میشود و بقول برخی مقالات در ارتفاع تقریبا 160 کیلومتری هوا به قدری رقیق میشود که در واقع چیزی از آن باقی نمیماند.شاید بتوان گفت که فضا از این نقطه آغاز میشود.

بنابراین ارتفاع 80 ، 100 ، 120 و 160 کیلومتری برای تعیین ارتفاع جو و نقطه شروع فضا در اظهار نظرهای مختلف دانشمندان بیان شده است.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علم , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۳/٦/۳۱ | ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

1- کره ماه در یک مدار بیضی شکل که نزدیک به دایره است به دور زمین میگردد و زمین در یکی از کانون های این بیضی است. پس فاصله ماه از زمین دائم در حال کم یا زیاد شدن است. میانگین فاصله ماه از زمین 384،400 کیلومتر است و سرعت متوسط راهپیمایی انسان 4 کیلومتر بر ساعت است پس اگر انسان به سمت ماه پیاده روی کند و مدام بدون استراحت طی مسیر کند ، 11 سال طول میکشد تا به ماه برسد. اگر با خودرویی با سرعت 120 کیلومتر برساعت حرکت کند 4 ماه و نیم باید پیوسته رانندگی کند تا به ماه برسد

 2- بیشترین فاصله ماه اززمین 406،700کیلومتراست(406 هزارو هفتصدکیلومتر)

 

3- کمترین فاصله ماه اززمین 356،500  کیلومتر است(356 هزار و پانصدکیلومتر)

4- اختلاف بین این دو فاصله 50،200 کیلومتر است.(تقریبا 1/8 فاصله ماه از زمین) یعنی بعضی شبها فاصله ماه 50 هزار کیلومتر(1/8 کل فاصله) به ما نزدیکتر است و شاید به همین خاطر است که ماه بعضی شبها بزرگتر دیده میشود

5- میانگین فاصله ماه از زمین 384،400 کیلومتر است. (430 بار فاصله بین تهران - مشهد)

6- طول مدار گردش ماه به دور زمین تقریبا برابر 2،415،256 کیلومتر می باشد. اگر با ماشین با سرعت 120 کیلومتر برساعت بدون توقف حرکت کنیم 2 سال و 4 ماه طول میکشد تا یک دور کامل بزنیم. ولی ماه با سرعت 3،659 کیلومتر برساعت 30 برابر ماشین ما سرعت داشته و  این مسیر را در عرض یک ماه طی میکند. (مقایسه : طول مدار گردش زمین به دور خورشید تقریبا برابر 942،477،796 کیلومتر می باشد. بنابراین 900 سال طول میکشد تا با ماشین خود با سرعت 120 کیلومتر برساعت این مسیر را طی کنیم. اما زمین با سرعت سرسام آور 108،000 کیلومتر برساعت 900 برابر سریعتر از ماشین ما حرکت کرده و در عرض یکسال این مسافت را طی میکند )

 

7- سرعت چرخش ماه به دور خود با سرعت چرخش ماه به دور زمین برابر است و به همین دلیل ما همواره یک روی ماه را میبینیم و هرگز روی دیگر ماه را نمیتوانیم ببینیم

8- هر روز در کره ماه به اندازه ۱۷.۳ روز زمینی طول می‌کشد. یعنی در عرض یک ماه زمینی ، در روی کره ماه یکبار روز و یکبار شب میشود

9- قطر ماه 1/4 قطر زمین وبرابر با 3500 کیلومتر است. یعنی داخل زمین روی یک  قطر آن 4 تا کره ماه را میشود چید

10- ماه 50 برابر از زمین کوچکتر است(از نظر حجم و اندازه)

11- وزن ماه 81 برابر از زمین سبکتر است

12- نیروی جاذبه ماه 6 برابر از زمین کمتر است

.

 13- ماه 400 بار از خورشید کوچکتر است و 400 بار از خورشید به زمین نزدیکتر است و به همین خاطر است که ماه و خورشید تقریبا هم اندازه دیده میشوند

14- نور ماه تقریباً در مدت ۱٫۳ ثانیه فاصله بین ماه تا زمین را طی می‌کند.

15- بر خلاف زمین، ماه نه دارای آب است، نه هوا، نه زندگی و نه میدان مغناطیسی

16- جو کره ماه نسبت به جو زمین بسیار رقیق و ناچیز است و به این خاطر صدا در جو ماه منتقل نمی‌شود و سطح ماه مکانی خاموش و بی‌صدا است

17- آسمان ماه همیشه سیاه است . زیرا فقدان جو واقعی به این معنی است که در سطح ماه مولکول‌های هوا نیز وجود ندارند تا نور خورشید را بپراکنند و با این کار در آسمان ماه ایجاد رنگ کنند.

18- نبود جو هم‌چنین باعث می‌شود که شهاب‌سنگ‌های کوچک و بزرگ که پیش از رسیدن به زمین در هوا می‌سوزند در آسمان ماه نسوزند و به آسانی به سطح ماه رسیده و با شدت به آن اصابت کنند

19- خاک ماه تقریبا یک‌رنگ و در همه‌جا خاکستری‌رنگ است

20- روز ماه آن قدرگرم است که می‌تواند سرب را ذوب کند. زیرا دمای ماه در روز به 120 درجه سانتی گراد بالای صفر و در شب به 150 درجه سانتی گراد زیر صفر می رسد علت آنهم طولانی بودن روز و شب ماه است.

21- ماه هر سال ۲ سانتیمتر از زمین دور می‌شود

22- مدت زمان یک دور گردش ماه به دور زمین 27 روز و 7 ساعت و 43 دقیقه است

23- یکماه قمری برابر با یک دور گردش ماه به دور زمین نیست بلکه 2 روز بیشتر از آن است

24- یکماه قمری برابر است با فاصله دو مقارنه متوالی ماه و خورشید که برابر 53059ر 29 روز (یعنی 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه) است

مسیر حرکت ماه به دور خورشید(قوس انحنای زیگزالها اغراق شده هستند. در حالت واقعی خیلی نرم و نزدیک به دایره واقعی هستند).

25-  جاذبه ماه آنقدر زیاد است که از این فاصله ی زیاد باعث بالا آمدن آب دریاهای زمین میشود و حتی خشکی ها را هم 50 سانتیمتر بسوی خود میکشد.  با این حساب احتمال دارد که سفر انسان به کره ی ماه دروغی بیش نباشد

26- همانگونه که زمین در جهت خلاف عقربه های ساعت به دور خود میگردد ماه هم در همین جهت به دور زمین میگردد ولی سرعت زیاد گردش زمین به دور خود (18000 کیلومتر بر ساعت که 5 برابر سریعتر از حرکت ماه است) باعث میشود که ماه از زمین عقب بماند و ما تصور کنیم که ماه به سمت مغرب و موافق عقربه های ساعت حرکت میکند

27- ماه هر روز 50 دقیقه دیر تر از روز قبل در آسمان دیده میشود

28- صفحه مدار ماه با صفحه مدار زمین 5 درجه اختلاف دارد به همین علت است که هر ماه خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی رخ نمیدهد زیرا سایه ماه کمی بالاتر یا پایین تر از زمین می افتد

29- اولین سفینه هایی که به سوی ماه پرتاب شدند همگی به سختی به سطح ماه برخورد کرده و منهدم شدند ولی قبل از نابودی عکس های زیبایی هم از ماه گرفتند که راه گشای تحقیقات بعدی شد.

30- 45 سال پیش آمریکاییها ادعا کردند که به ماه سفر کرده و بر روی آن پیاده شده اند و پرچم آمریکا را روی کره ماه نصب کرده و از این سفر عکسهایی که گرفته اند. در عکسهایی که منتشر شده است باکمال تعجب پرچم آمریکا درست مثل عکسهای زمینی ، رنگی است و رنگهایی بسیار شفاف دارد.  بادی در حال تکان دادن پرچم است و جای پای فضانوردان فرورفتگی عمیقی دارد که هرسه اینها با مشخصاتی که از کره ماه گفته شده است مغایرت آشکاری دارد  

.

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: علوم تجربی , علم , نجوم , رمضان


تاريخ : ۱۳٩۳/٦/۸ | ۳:٠٩ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

باشکوهترین صحنه ی کائنات چیست ؟

تلسکوپ هابل در خارج از جو زمین نصب شده است. این تلسکوپ به نوعی با اوج دانش بشری هم قافیه است زیرا سخت ترین خواسته های بشر در رسیدن به ستارگان خلاصه میشود و بشر امروزی اوج دانش خود را برای تسخیر فضا بکار میگیرد. بنابر این پیشرفته ترین ابزار بشر برای شناخت فضا را میتوان در نقطه ی اوج دانش بشری تصور کرد و حقیقت هم همین است و تلسکوپ هابل در همین راستا اهمیت می یابد و بشر امروزی با دیدن تصاویر حیرت انگیز هابل به شوق می آید و به دانش خود می بالد. این تلسکوپ اندکی بیش از 20 سال است که تصاویر کهکشان ها را به زمین مخابره کرده و دانشمندان به لطف این تصاویر به بسیاری از اسرار و شگفتی های کائنات پی برده اند.

تلسکوپ فضایی هابل (HST) از بسیاری جهات توانمندترین تلسکوپ اپتیکی است که تا کنون ساخته شده است. این تلسکوپ بزرگترین تلسکوپ نیست، آینه اصلی آن با قطر 2.4 متر در مقایسه با تلسکوپ کک در هاوایی که 10 متر قطر دارد کوچکتر است. ولی این تلسکوپ ، که در مداری به فاصله 500 کیلومتری سطح زمین قرار دارد، از اثرات مختل کننده جو زمین به دور است. این امر امکان می‌دهد تا جزئیات دقیقتری نسبت به تلسکوپهای مستقر در زمین دیده شوند و نیز طول موجهایی مثل فرابنفش که به سطح زمین نمی‌رسند قابل مشاده باشند. تصاویر ارسالی از این تلسکوپ واقعا حیرت انگیز هستند:

 

تصویر سحابی NGC 6543 که بیشتر به نام « کتز آی » یا چشم گربه شهرت دارد.

 

 

منظره زیبای نور قرمز ستاره غول پیکر V838 مونوسروتیس .

 

 

منظره سحرانگیز و با شکوه از کهکشان « سومبره‌رو».

 

و نمونه های دیگر :

 

 

دیدن تصاویر فوق حقیقتا حیرت آدمی را از عظمت آسمان بر می انگیزد. وقتی انسان زمین را با این همه بزرگی در این فضای لا یتناهی چون ذره ای شناور و گم شده می بیند. آنگاه انگشت حیرت به دندان میگیرد و به ناچیزی و عجز و ناتوانی خود اعتراف میکند. آیا صرف دیدن این تصاویر میتواند عظمت حقیقی آن فضا را به شما منتقل کند؟   آیا شما میتوانید برای کسی که این تصاویر زیبا را ندیده است این فضا را آنجنان که هست مجسم نمایید ؟

شاید چنین وانمود شود که این تصاویر حیرت انگیز ترین صحنه های عالم هستند .

 اما چنین نیست !

 زیرا صحنه ی دیگری هست که در اوج شکوه و عظمت قرار دارد و ما از آن غافل هستیم و هرگز توانایی درک آن عظمت را نخواهیم دانست. این عظمت متعلق به صحنه ای است که قرآن کریم برای ما صحنه سازی میکند. تلسکوپ هابل با اینکه خارج از جو زمین است اما هنوز هم در زیر سلطه ی زمین قرار دارد. او که فقط 500 کیلومتر از زمین فاصله دارد ، میتواند این تصاویر شگفت انگیز را برای ما ارسال نماید.

اما خداوند متعال اشرف مخلوقات و پیامبر خود را در شب معراج از سلطه ی زمین خارج نموده و به آسمانها برد و حتی وجود مبارک پیامبر را نه تنها از سلطه ی زمین بلکه از سلطه ی آسمانی که زمین در آن محبوس است خارج نمود و بالا برد و نادیده ها را به بنده ی محبوبش نمایاند. حال پیامبر از معراج برگشته است اما دیده هایش را چگونه میتواند به ما انتقال دهد ؟ دیده هایی که هزاران برابر از تصاویر هابل با شکوهتر و از ذهن زمینی ما دورتر است و مهمتر از آن صحنه های قرب پروردگار را چگونه میتواند برای ما به تصویر بکشد؟

آسمان دوم کجاست ؟ . . .  آسمان هفتم کجاست؟ سدره المنتهی چیست ؟ جنت الماوی کدام است ؟ وحی چگونه می وزد ؟ وچگونه دریافت میشود ؟ آنگاه که نسیم وحی روح را مینوازد ، سبحان ربی الاعلی و بحمده چه مزه ای دارد؟ افق اعلی کجاست ؟ شدید القوی چگونه دیده میشود ؟ این با شکوهترین صحنه ی کائنات از ازل تا به ابد را چگونه در کلمات میتوان وصف کرد ؟

تابلوی نفیس مربوط به این صحنه ی شگرف ، هدیه ای است که قرآن به ما ارزانی می کند و خداوند اینگونه بیان میفرماید:

 

سوگند به اجرام سماوی آنگاه که غروب میکنند

پیامبرتان گمراه نشد و به خطا نرفت

او هرگز از روی هوی و هوس سخن نمی‏گوید

آنچه میگوید جز وحیی که به او میشود نیست

آنکه قدرت عظیمی دارد او را تعلیم نموده است

همان کس که توانایی فوق العاده و سلطه بر همه چیز دارد

و او در افق اعلی قرار داشت

سپس نزدیک و نزدیکتر شد

تا آنکه فاصله ی او به اندازه دو کمان یا کمتر بود

در آنجا خداوند آنچه را که وحی کردنی بود به بنده اش وحی کرد

قلب او در آنچه دید هرگز دروغ نگفت

آیا با او در باره ی آنچه که دید مجادله میکنید؟

و بار دیگر او را مشاهده کرد

نزد سدره المنتهی

که جنت الماوی در آنجاست

در آن هنگام که چیزی سدره المنتهی را پوشانده بود

و چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان ننمود

او پاره ای از نشانه های بزرگ پروردگارش را مشاهده نمود.

 

بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَی ‏(1)

 مَا ضلَّ صاحِبُکمْ وَ مَا غَوَی‏ (2)

 وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهْوَی ‏(3)

 إِنْ هُوَ إِلا وَحْی یُوحَی ‏(4)

 عَلَّمَهُ شدِیدُ الْقُوَی‏ (5)

 ذُو مِرَّةٍ فَاستَوَی‏ (6)

 وَ هُوَ بِالأُفُقِ الأَعْلی‏ (7)

 ثمَّ دَنَا فَتَدَلی ‏(8)

 فَکانَ قَاب قَوْسینِ أَوْ أَدْنی‏ (9)

 فَأَوْحَی إِلی عَبْدِهِ مَا أَوْحَی ‏(10)

 مَا کَذَب الْفُؤَادُ مَا رَأَی ‏(11)

أَ فَتُمَرُونَهُ عَلی مَا یَرَی ‏(12)

 وَ لَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَی ‏(13)

 عِندَ سِدْرَةِ المُْنتَهَی‏ (14)

 عِندَهَا جَنَّةُ المْأْوَی‏ (15)

 إِذْ یَغْشی السدْرَةَ مَا یَغْشی ‏(16)

 مَا زَاغَ الْبَصرُ وَ مَا طغَی‏ (17)

 لَقَدْ رَأَی مِنْ ءَایَتِ رَبِّهِ الْکُبرَی‏ (18) . . .

(((  سبحان ربی الاعلی و بحمده   )))


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: کهکشان , قرآن , وحی , نجوم


تاريخ : ۱۳٩۱/۱٠/٢۱ | ٤:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.