پس از 2 هفته رقابت های پی در پی شرکت کنندگان جام دیجیتال 2012، سرانجام در روز 28 تیر ماه، برندگان بین المللی این دوره مسابقات مشخص شدند.

 جام دیجیتال

دیشب وقتی از تلویزیون خبرنگار خانم  با اشتیاق میگفت چهره ی این 12 مرد برتر دیجیتال  ایران را بخاطر بسپارید خیلی خوشحال شدم و فکر کردم که قرار است از چهره های برتر فناوری دیجیتال  تجلیل شود اما این خوشحالی چند لحظه بیشتر طول نکشید چون در ادامه گزارش فوق متوجه شدیم که این مردان برتر دیجیتال کسانی نیستند مگر بچه هایی که در بازیهای رایانه ای مقام آورده اند ؟؟ ...   وقتی که شنیدم  منظور ایشان از مردان دیجیتال چه کسانی هستند برای لحظاتی جوش آوردم و واقعا سرم داغ شد.

آیا برترین مردان دیجیتال بچه هایی هستند که گیم خوب بازی میکنند ؟  آیا نقطه اوج دنیای دیجیتال به همینجا ختم میشود که . . .  ؟  ما به بچه های خود میخواهیم چه چیزی بیاموزیم ؟  ما اینها را به چه چیزی تشویق میکنیم؟

وقتی این گزارش پخش میشد پسرم هم پیش ما بود و من از شرم  و خشم سرم را پایین انداختم  تا چشمم به چشمش نیافتد.  میدانید چرا ؟ چون من همیشه به پسرم سفارش میکنم که کمتر گیم بازی کند. اما حالا تلویزیون به پسرم میگفت : پدرت غلط میکند ، او یک آدم نفهمی بیش نیست ، او هیچ نمیفهمد!  هرکس زیاد گیم بازی کند  قهرمان خواهد شد و جایزه خواهد گرفت و برترین  مرد دیجیتال کشور خواهد شد !  گیم بیشتر  زندگی بهتر !

میخواستم مطلب را با مضرات گیمهای رایانه ای  ادامه  دهم اما حس میکنم نوشتن در باره مضرات  بازیهای رایانه ای  نوعی احساس حماقت و حقارت و سبکی  در آدم ایجاد میکند زیرا امروزه چه کسی است که زیانهای بازی مداوم با رایانه را نداند ؟ 

ضرر گیم

پس وقتی همه ی کارشناسان و صاحب نظران در باره زیانهای شدید بازی مداوم با رایانه  اتفاق نظر دارند ، برگزاری مسابقات فوق آنهم با این عنوان اغوا کننده  و صد در صد پوچ و غیر واقعی چه میتواند باشد ؟  اگر بچه من ساعتها بنشیند پشت رایانه و با فشار زیاد انگشتهای خود بازیکن خیالی فوتبال را عمدتا با  فشار عصبی  جابجا کند  و گل خیالی بزند و  ورزش خیالی انجام دهد و پس از مدتی بیماری مفصلی بگیرد و  مفاصل دست و مچ و انگشتان و گردن و ستون فقراتش از حالت  عادی خارج شود و  از لحاظ  تعادل روانی هم دچار مشکل شود  این چه سودی به حال ما دارد که  آقایان مسئولین جوانان را به این کار تشویق میکنند ؟

این کار مثل اینست که برای مصرف هروئین مسابقه برگزار کنیم و بهترین و برترین و ماهرترین معتادان کشور را انتخاب کنبم و به آنها جایزه دهیم !  آیا برای متولیان این مسابقه عقلی متصور است ؟

مضرات گیم

اگر در بازی های رایانه ای  نفعی  هم هست که هست  اما ضررشان بیشتر از نفعشان است .و در بهترین  حالت 10 درصدشان کمی مفید هستند  و آن فایده هم وقتی بدست می آید که کمترین زمان ممکن را به آن اختصاص دهیم .  یعنی بازیهای رایانه ای مفید هم وقتی مفید هستند که کم بازی کنید و اگر زمان زیادی را صرف آن کنید فایده کمشان هم از بین میرود و کلا مضر میشوند. در حالیکه برگزاری مسابقه  یعنی اینکه : هر چه بیشتر  وقت بگذارید تا مهارتتان بیشتر شود !

دولت اگر میخواهد به دلیل استقبال  نسل جوان و نوجوان از گیم ها  ، تاثیر گذاری فرهنگ خودمان را در این وادی افزایش دهد  واز تاثیرات مخرب بازیهای خارجی کم کند ، میتواند به تولید بازیهای داخلی کمک کند .  اما جوانان بدون وجود مسابقه هم گیم بازی خواهند کرد و نیازی به تشویق ندارند مسئولین محترم  همت تشویق خودشان  را در عرصه های دیگری که نیاز هست و از تشویق خبری نیست  خرج کنند .  اینجا  جاییست که باید سیاستهای  کنترلی بکار رود .   تشویق خوب است  اما  عزیزان  سوراخ دعا را گم کرده اید.  بچه های امروز ما  خودشان با حرص و ولع گیم بازی میکنند و نیازی به تشویق ندارند و شما باید از این اشتیاق مضر کم کنید نه اینکه با برگزاری یک مسابقه مضحک این اشتیاق را  دامن بزنید !

اگر نیاز به برگزاری مسابقه و تشوق برنده گان باشد باید مسابقه بین تولید کننده گان برگزار شود و به تولید کنندگان  بازیهای خوب و آموزنده  جایزه داده شود و  دادن عنوان "جام دیجیتال " به این مسابقه برازنده است .

ضایعه دیگری که وارد شده است  جفایی است که به عنوان "جام دیجیتال" شده است فکرش را بکنید این عنوان زیبا را به چه مسابقات با ارزشی میشد چسباند ؟  که اینجا حیفش کردند !

از این پس منتظر اینها باشید :

تیم ملی بازیهای رایانه ای !

کلاسهای آموزش گیم !

مدرسه تخصصی گیم !

دانشگاه گیم !

باشگاههای گیم فوتبال !

لیگ گیم !

فدراسیون گیم !

بازیکن های میلیاردی گیم !

سقف قرارداد برای باشگاههای گیم !

کمیته داوری بازیهای رایانه ای !

بازیکن اروپایی ! بازیکن داخلی ! لژیونرها !

.

.

.