امام حسن علیه السلام:

رسول خدا صلی الله علیه و آله هیچگاه کسی را مذمت و سرزنش نمی نمود، بدگویی مردم را نمی کرد، دنبال لغزشها نبود و اسرار و مسائل پنهانی افراد را دنبال نمی کرد و سخن نمی گفت مگر در موردی که امید خیری در آن بود.

(عیون اخبار الرضا: ج1، ص319)


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: حدیث , امام حسن


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱٢ | ٤:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

 

 

25 ربیع الاول سال روز صلح حضرت امام حسن مجتبی(ع) است؛ صلحی که عللی مانند جلوگیری از ایجاد اختلاف و تفرقه، آگاه سازی مردم بی بصیرت کوفه و ... را شامل می شود. به همین بهانه مطلبی کوتاه به عرض میرسد.

امام حسن و امام حسین از یک نسل پاک هستند و در یک خانواده ی مقدس و تحت تعالیم مستقیم پیامبر و امام علی  بزرگ شده اند و علاوه براین فضیلت و البته مهمتر از آن ، اینکه هر دو بزرگوار جزو بندگان برگزیده خدا و دارای مقام عصمت و امامت هستند. 

اما اتفاقات تاریخی مختلف که در زمان های امامت این دو امام اتفاق افتاده و عکس العملهای متفاوت و به ظاهر متضاد ایشان را بوجود آورده است ، باعث شده است که برخی چنین برداشت کنند که شخصیتهای این دو بزرگوار متضاد بوده است.  زیرا امام حسین جنگیده و در میدان نبرد شهید شده است ولی امام حسن با معاویه صلح کرده است و در خانه خود مسموم و شهید شده است.

در صورتیکه این برداشت درست نیست و واقعیت عملکرد و رفتار و شخصیت ایشان چیز دیگری است که چند نکته را خیلی خلاصه و تیتر وار عنوان میکنم :

1- رفتار متضاد همیشه نشان دهنده ی افکار متضاد نیست. زیرا بستری که رفتار در آن انجام شده است از اهمیت تعیین کننده ای برخوردار است.  مثلا فرض کنید یک کسی ، داود را در یک مهمانی خندان می بیند و یحیی را مجلس عزا گریان مشاهده میکند. آیا این شخص میتواند چنین حکم کند که : داود آدمی همیشه خندان و خوش اخلاق و یحیی فردی همیشه گریان و بداخلاق است؟ یقینا هیچکس چنین حکمی نمیکند. زیرا موقعیتهای ایشان چنین رفتارهایی را اقتضا میکرد. وگر نه ممکن است شخصیتهای ایشان مشابه هم بوده یا حتی برعکس این برداشت غلط باشد. بنابر این متفاوت بودن عملکرد امام حسین(ع) با عملکرد برادر بزرگوارشان امام حسن(ع) که در مقاطع تاریخی مختلف اتفاق افتاده است نشان دهنده تضاد شخصیتی ایشان نیست.

2- بنابر این به دلایلی که گفته شد روشن است که اگر امام حسین(ع) در موقعیت امام حسن(ع) بودند یقینا مثل ایشان صلح میکردند و امام حسن(ع) هم اگر در موقعیت امام حسین(ع) بودند ایشان هم مانند برادر خود با لشکر یزید جنگ میکردند.

3- در مورد جنگ و صلح امام حسین و امام حسن مطالب گفتنی زیاد است. زیرا زندگی ما بر مدار همین جنگ و صلح میچرخد.

4- جنگ امام حسین(ع) عین صلح طلبی بود و صلح امام حسن(ع) عین ظلم ستیزی!

5- هردو امام بزرگوار نوری واحدند که رنگ نورشان گاهی مهتابی و گاهی آفتابی است و بیننده اگر مطلع نباشد خیال میکند که این نور غیر از آن نور است در صورتیکه هر دو از یک منشا نورانی میتابند. آنگاه که مهتاب لازم است اگر آفتاب بتابد خلاف حکمت است. مهتاب ، زیباست مثل آفتاب. 

 

السلام علیک یا حسن ابن علی ایها المجتبی یا بن رسول الله

لطفا برای دیدن اینفوگرافی زیر روی تصویر کلیک کنید


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: امام حسن


تاريخ : ۱۳٩٢/۱۱/۸ | ٤:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

محبوب دل ما  امام حسن علیه‏السلام ، کلام نغز و دلنشینی دارند که چنین است:

«وَ اعْمَلْ لِدُنْیاکَ کَاَنَّکَ تَعیشُ اَبَدا وَ اعْمَلْ لآخِرَتِکَ کَاَنَّکَ تَمُوتُ غَدا

برای دنیایت چنان کار کن که گویا برای همیشه [در این دنیا] خواهی بود. و
برای آخرتت [نیز چنان] سعی و تلاش کن که گویا فردا از دنیا خواهی رفت

بحار الانوار، ج 75، ص 109؛ تحف العقول ، ص408

 

برداشت عموم مردمان از این حدیث اینگونه است که  امام می فرماید : با تمام قوا برای دنیا احتمام بورز  و در راه رفاه  خویش کوشش کافی بنما و برای صد سال آینده ات هم ثروت بیاندوز  و همچنین  با تمام قوا  به فکر آخرتت هم باش و گناه نکن.

برخی از ماها معمولا بخاطر این  که برای تلاشهای پیگیر دنیوی خودمان تایید شرعی بیاوریم و  یا گاهی موارد برای دنیا طلبی مفرط خودمان توجیه عارفانه ای ارائه نماییم به این حدیث شریف متوسل میشویم .

البته آینده نگری برای معاش زندگی و تامین نیازهای مادی خود و خانواده امری پسندیده و سفارش شده است و اتفاقا همین حدیث هم مفهوم موافقی با این قضیه دارد.  اما گاهی نیز دیده می شود که افرادی پا را از تامین نیازهای خانواده فراتر نهاده و  دوستی دیرینه با دنیا برقرار کرده و حسابی دست در گردن دنیا  به ولگردی و خوشگذرانی می پردازند و چشم بر مشکلات مردم می بندند و فقر و نداری همنوعان خود را نمی بینند و با تمام وجود به رفاه و انباشت سرمایه برای خود و خانواده خود می پردازند و به خیال خود این حدیث را تایید مناسبی برای دنیا طلبی خود می یابند.

 

. . . اما  دیشب که شب بیست ویکم ماه مبارک و شب احیا بود  برنامه ای در آخر شب از کانال یک سیما پخش میشد . مجری آن یک مرد میانسال خوش سیمایی بود که البته مشهور است ولی من اسمشان را نمیدانم ، یک مهمان عزیزی دعوت کرده بودند که یک سید روحانی جوانی بود و بسیار روان صحبت میکرد و با معلومات بود. ایشان در لابلای بحثشان به نقل از استاد خودش معنای جدیدی از این حدیث را گفتند که برای من  بسیار جالب بود . گفتند استاد ما در معنی این حدیث میگفت :  وقتی 100 سال برای کارهای دنیایت وقت داری پس برای انجام آنها حرص و عجله نداشته باش و به خودت وعده انجام آن در آینده را بده  اما بیاندیش که چون فردا خواهی مرد پس اطاعت خدا را همین الان بجا بیاور و در توبه و توجه به سوی خدا همین امروز شتاب کن که فردا دیر است.

این مفهوم سخت به دل من نشست و نگاه جدیدی بودکه برایم تازگی داشت. اگر برای شما هم تازگی داشت با نثار صلواتی تقدیم به روح آن استاد بزرگوار و والدین خودتان وبنده  و مجری و مهمان و عوامل برنامه مذکور ، دهان خویش را معطر نمایید.

اللهم صل علی محمد و آل محمد


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: امام حسن


تاريخ : ۱۳٩۱/٥/٢٠ | ٥:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.