-- اگر کسی اسم علی را شنید و عاشقش شد مثل آینه ایست که خورشید از دریچه چشمان او عالم را روشن میکند. او از شدت انسانیت به مجردات میماند و درجه انسانیتش با هیچ روشی قابل اندازه گیری نیست

-- اگر کسی امام را فهمید حیران گشت و دوستدارش شد مثل پروانه ایست که به گرد شمع فروزان میگردد. درجه انسانیت عالیست.

-- اگر کسی از وجود امام با خبر شد و به سویش روانه شد مانند کوه نوردی است که به سوی قله حرکت کرده است. درجه انسانیت او خوبست. 

-- اگر کسی تا بحال اسم امام علی را نشنیده باشد مانند کسیست که از وجود گنج باارزشی بی اطلاع است. از درجه انسانیت او اطلاعی در دست نیست.

-- اگر کسی اسم امام علی را شنیده و برای شناختش قدم برنداشته است مثل نیازمندیست که برای رفع نیاز تلاش نمیکند. برای اندازه گیری درجه انسانیتش تلاشی لازم نیست.

-- اگر کسی امام را فهمید و حیران نگشت و دوستدارش نشد مثل هیزم تریست که هرگز آتش نگیرد. درجه انسانیت او  ضعیف است.

-- اگر کسی امام را فهمید و دشمنش شد مثل شیطانیست که در قالب آدمی رفته باشد نافذترین روشها نخواهند توانست باریک ترین رگه ای از انسانیت در وجود او بیابند.

کارآمدترین روش برای شناسایی درجه انسانیت فرد آنست که او را در مجاورت فهم علی قرار دهیم آنگاه هرکس به میزان خلوص انسانیتش جذب یا دفع خواهد شد.

نه خدا توانمش گفت نه بشر توانمش خواند     متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را