٩ دی روز هدفمند کردن یارانه ها بود.

سالها بود که مردم به نظام اسلامی یارانه میدادند. این یارانه ها دهها سال در حجم انبوه و بسیار گسترده و فراگیر و بصورت مداوم و شبانه روزی تقدیم نظام میشد. البته به فراخور حال مردم این یارانه ها شدت و حدت هم داشت اما هیچ کس به یاد ندارد که این روند قطع شده باشد.

تا آنجا که اطلاع داریم هنوز هیچ سازمان پژوهشی ملی یا بین المللی داخلی و خارجی قادر به محاسبه حجم انبوه این یارانه ها نشده است و یا اگر موفق شده اند خبری از آن در محافل رسمی منتشر نشده است.

سوابق نشان میدهد که این یارانه ها بدون هیچ گونه تمایزی به همه طبقات داخل نظام پرداخت میشد و هیچ گونه کنترلی در استفاده از آن اعمال نمیشد .هر کس به فراخور حال یا برحسب نیاز یا ضرورت از این یارانه ها استفاده میکرد .

در بین استفاده کنندگان از این یارانه ها از هر طبقه ای دیده میشد :

 رئیس جمهور - وزیر - معاون وزیر - مشاور وزیر - مشاور معاون وزیر - معاون مشاور وزیر - مدیر کل - مدیر جز - رئیس دفتر - دبیر - رئیس - کارمند - کارگر - خانه دار - مغازه دار - بیکار - دانش آموز - دانشجو - استاد - معلم - معلول - سالمند - نویسنده - ورزشکار - خواننده - شاعر - نقاش - اداره - سازمان - شرکت - نهاد - ارگان - واژه گان - کلمه - لباس - چهره - عکس - امام جمعه - پیش نماز - نظامی - فرهنگی و ...

البته هرکس مقام بالاتری داشت صدالبته دستهای بیشتری برای جذب یارانه داشت و لاجرم فکر میکرد شایسته گی بیشتری هم دارد. در بیشتر مواقع هم کسانی از این یارانه ها استفاده میکردند که مستحق استفاده از آن نبودند و فقط به منظور هدر دادن یارانه آن را جذب میکردند.

دلسوزان و کارشناسان امرمدتها بود که به این گونه توزیع یارانه ها انتقاد میکردند و هشدار میدادند که سرمایه ملی در حال هدر رفتن است و باید فکر جدی به این وضعیت شود و لازم است هرچه زودتر به این بی سرو سامانی خاتمه داده شود.

آنها میگفتند ذخایر خدادادی وزیر بنایی ما در اثر این مصرف بی رویه در حال ضعیف شدن است و در همین روزها به طرز خطرناکی به سمت تهی شدن خواهد رفت. هشدار ها حاکی از این بود که عده ای با ساختن کانالهای نامحسوس یارانه ها را به سمت اقشار خاصی که استفاده درستی از آن نمیکنند هدایت میکنند و گاهی با کمال شرمندگی حتی آن را به خارج از کشور نیز قاچاق میکنند.

اما همیشه کسانی بودند که به وضع موجود رضایت میدادند و اظهار خوشنودی  میکردند و از یارانه دهندگان تمجید مینمودند و گاهی هم بخاطر کم بودن یارانه گلایه میفرمودند و نق هم میزدند.

 ٠٠٠ اوضاع به همین منوال میگذشت که نگرانیهای دلسوزان در سال ٨٨ به تحقق پیوست و ناگهان گردنهای کلفت شده از یارانه خوری افراخته گردید و مفت خوریهای پنهانی به عربده کشیهای خیابانی متصل شد.

آنها که از یارانه ها بیشتر استفاده کرده بودند خیال کردند که واقعا مستحق اصلی یارانه ها آنهایند زیرا آنقدر یارانه خوری بی رویه نمودند که زیاده خوری عادتشان شد و فراموششان شد که از کدام نیت به این مقام رسیده اند. دیگر حجم یارانه ها قانعشان نمیکرد و بیشتر و بیشتر میخواستند.

مردم عربده ها را شنیدند و گردن کشی ها را دیدند و لات منشی را مشاهده کردند و سره از ناسره شناختند و دیدند که یارانه ها چگونه به جیب مفت خواران سرازیر شده و آنها را گردن کلفت کرده و مدعی ساخته است . تصمیم گرفتند تا سرو سامانی به یارانه ها بدهند و . . .

٩ دی آغاز طرح هدفمند کردن یارانه ها بود . . . اگر چه دیر بود اما ضرورتی بود که دیر یا زود باید آغاز میشد. آغازی که امیدوارم با همان خلوص به راه خود ادامه دهد.

یا حق!


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: 9 دی


تاريخ : ۱۳۸٩/۱٠/۸ | ۸:٥٢ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.