مرحوم استاد شهریار در روز مبارک عید غدیر عیدی ارزشمندی را به مردم تقدیم کردند که بسیار شیرین و شنیدنیست که مطلع آن چنین است :

یا علی نام تو بردم  نه غمی ماند و نه همّی      بابی انت و امی

 گوئیا هیچ نه همّی به دلم بوده نه غمّی          بابی انت و امی

توکه ازمرگ وحیات اینهمه فخریّ ومباهات   علی ای قبله حاجات

 گویی آن دزد شقی تیغ نیالوده به سَمّی          بابی انت و امی

. . .