. . . ادامه

(قسمت پنجم)

سومین عنصر موثر در بحث جمعیت ، سیاست است. سیاست دولتها بر اساس منافع ملی و برنامه های بلند مدت ممکن است گاهی اوقات به افزایش و گاهی اوقات به کاهش جمعیت حکم کند. دراین حالت ، سیاست دولت میتواند سایر عناصر را تحت الشعاع قرار دهد و خود را بعنوان اولویت اول مطرح سازد.

در چند دهه گذشته سیاست دولت بر کنترل زاد و ولد و کاهش جمعیت حکم میکرد و براساس آن هم برنامه هایی در سطح جامعه انجام گرفت وکلیات آن تا حدی درست هم بود ولی در حال حاضر در سیاستهای کلان دولت به فرزندآوری تاکید میشود. اما مسئله به این راحتی ها نیست.

- ترویج فرزند کمتر راحت است ولی ترویج فرزند بیشتر سخت 

در آن سالها وقتی دولت شعار "فرزند کمتر زندگی بهتر" را میداد به مردم میگفت که امکانات جامعه برای جمعیت بیش از این جوابگو نیست و دولت در تامین سطح قابل قبولی از رفاه اجتماعی و امکانات اقتصادی و فرهنگی با مشکل مواجه است. و در نتیجه مردم هم با درک درستی از وضعیت جامعه به ندای دولت توجه کرده و به کنترل زاد و ولد اهمیت دادند و با سیاست دولت همگام شدند. 

اما الان وضع فرق میکند. در آن زمان دولت خیلی راحت میگفت امکانات ندارم پس فرزند نیاورید و لازم نبود کار دیگری بکند ولی الا که میگوید فرزند بیاورید ملت از او امکانات میخواهد.

وضع معیشت مردم طوری باید باشد که آنها بتوانند از عهده ی مخارج فرزندان بر بیایند تا به درخواست فرزندآوری جواب مثبت بدهند. الان وظیفه دولت خیلی سنگینتر و قانع کردن مردم بسیار دشوارتر است.

درست است که امکانات کشور بیشتر شده و از این لحاظ جا برای افزایش زاد و ولد وجود دارد اما در عوض هزینه های زندگی خیلی بالا رفته و خانواده های پر جمعیت برای تامین هزینه های تحصیل و درمان و تفریح و ازدواج فرزندان با مشکلات فوق العاده زیادی مواجه هستند.

برخلاف تبلیغ "فرزند کمتر" در مورد "فرزند بیشتر" دیگر دولت نمیتواند فقط با شعار و تبلیغات مردم را به فرزندآوری تشویق نماید بلکه به دنبال تبلیغات ، باید امکانات مورد نیاز آن را هم تامین نماید. مانند :

تورم یک رقمی شود

نرخ بیکاری کم شود

آموزش پرورش باید دوباره رایگان  شود

هزینه درمان کم شود

بیمه تامین اجتماعی فراگیر شود

هزینه دانشگاه های غیر دولتی باید کمتر شود

و در آخر مهمتر از همه ، که خیلی هم مهم است و در راس همه است این است که دولت برای تربیت خانواده های معنوی سرمایه گذاری کند و جامعه را از مصرف زدگی و تجمل پرستی نجات دهد وگرنه خانواده هایی که در جریان مسابقات تنوع طلبی مادی و مصرف زدگی افراطی ، خود را غرق کرده اند هرگز از اعتیاد حاصل از آن دست نخواهند کشید تا به مسائل دیگر فکر کنند.

در اینصورت است که مردم به فرزندآوری روی خواهند آورد ولی در غیر اینصورت از تبلیغات کار مهمی برنمی آید.