آنهایی که مویی سپید کرده  و پیراهنی پاره کرده اند بهتر میدانند که زندگی در این دنیا مثل بندبازی کردن است . اگر موفق شدی خودت را نگهداری که از آن طرف نیافتی ، نباید خیالت راحت باشد چون ممکن است از این طرف بیافتی پس اگر از آنسو نیافتادی ،  حالا نوبت آنست که مراقب این طرف باشی تا از این طرف نیافتی . . . وباز مجددا از آنسو . . .  و تا انتها همینطور تکرار میشود. گاهی از دست این نیروی جاذبه ای که حتی یک لحظه هم دست از سر آدمی برنمیدارد اعصاب آدم به هم میریزه. استقامت و صبر زیادی لازم دارد این زندگی لامصب. 

یه وقتایی همه ی قدرتت را باید بکار بگیری و خودت را به سمت راست بکشی تا به حالت تعادل برسی و یه وقتایی هم باید همه ی زورت را به سمت مقابل بزنی و خودت را به سمت چپ هل بدی تا باز هم به حد تعادل برگردی.  یعنی دم به دم  به دوسمت متضاد میروی اما در هر دو حالت قصدت این است که به تعادل نزدیک شوی. ولی اگر کسی بند زیر پایت را نبیند در باره رفتار تو چه فکر میکند ؟ 

ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این 

بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: حکمت


تاريخ : ۱۳٩۳/٦/۱٥ | ۳:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.