به نظر من برای جامعه ما خیلی جای نگرانی باید باشد وقتی می بینیم دخترها توی وبلاگهاشون خیلی راحت جمله ی "عشق اول هیچوقت از یاد نمیره" را مینویسند و در باره اش بحث میکنند. این خیلی معنای تلخی داره. فکر میکنم توضیح زیادی لازم نداشته باشه که چرا تلخه. من که با خواندن این حرفها دلم آشوب میشود ، فضای دهانم نزدیکهای گلو ، طعم گنگ کشنده ای  تولید میشه که حالمو بد میکنه. نگران میشم. رسما مسموم میشم. با خودم میگم چه بلایی داره سر بچه های این ملت میاد؟ چرا؟ 

یادم افتاد که توی سریال شوق پرواز ، شهید بابایی به زنش میگفت : عشق اول من خداست و عشق دوم من تویی.

او هم از عشق اول حرف میزد ولی این کجا و آن کجا ؟