دقت کردید که بعضی از ما مردم که تعدادمان کم هم نیست با نقل پیشرفتهای کشورهای دیگر پز میدهیم؟ انگار با این تعریف کردن ها خودمان را در پیشرفت آنها شریک میکنیم. بعضیها آنقدر از این تعریف کردنهای خودشان حظ میکنند که ناخودآگاه خودشان را یک پله از بقیه مردم بالاتر احساس میکنند. بقول معروف میگویند : من آنم که رستم بود پهلوان. کلا اینگونه حرف زدنها کلاس آدم را بالا میبره. مورد داشتیم که طرف با تمجید از اروپاییها چنان ژست باکلاسی میگیره که خود اروپایی ها هم جرات نمیکنند چنین افاده هایی را خرج کنند. خلاصه اوضاعی شده برای ما . . . 


چند روز قبل در حال صحبت با یکی از همکارها بودم که در بین حرفهاش گفت : ژاپنی ها خیلی به کار و کارکردن و نظافت ارزش قائل هستند من شنیدم که اونجا حقوق یک سرایدار از حقوق معلم و  مدیر هم بیشتره چون اونها به نظافت و کسی که کار نظافت را انجام میده ارزش زیادی قائل هستند

من با اینکه با این نوع قضاوتها مخالفم و کلا از اینکه ما خودمان را در مقابل دیگر کشورها تحقیر کنیم خوشم نمی آید ولی در عین حال بحث و مجادله هم نمیکنم چون بحث های مستقیم در این گونه موارد معمولا نتیجه عکس میدهد و غیر از اتلاف وقت نتیجه ی دیگری ندارد و من شخصا از چنین بحثهای بی موردی اجتناب میکنم. ولی به فکرش بودم که به نوع دیگری که موثر باشد منظورم را برسانم.

موضوع صحبت را به جای دیگری منحرف کردم و چند لحظه بعد که شاید یک دقیقه هم طول نکشید با لحن انتقادی گفتم : توی کشور ما در برخی موارد عدالت دستمزد ها رعایت نمیشود مثلا حقوق نظافتچی شهرداری از حقوق معلم یا مدیرمدرسه بیشتر است. همکار ما از این فرصت طلایی برای افاده فروشی استفاده کرد و بلافاصله گفت : بخاطر اینه که ما به معلم و تعلیم و تربیت  ارزش قائل نیستیم . . . بحث را قطع کردم و دوستمان را به حرف یک دقیقه قبلش توجه دادم. آدم با انصافی بود که اشتباهش را پذیرفت و با تبسم تلخی که رفته رفته تبدیل به قهقهه و خنده ی بلند از ته دل شد تقصیرش را به گردن گرفت و ما هم با خنده ی او خندیدیم.

. . . دقت کردید چی شد؟ یعنی ما درباره ی یک رفتار کاملا یکسان برای ژاپنی ها نمره مثبت میدیم و برای خودمان نمره منفی.

یعنی جمله "حقوق نظافتچی از معلم بیشتر است" دو معنی کاملا متضاد دارد : 

1- معنی این جمله در مورد ژاپنی ها این است که : ژاپنی ها ارزش نظافتچی را خوب میدانند آفرین به آنها. 

2- معنی همان جمله در مورد ایرانی ها این است که : ایرانی ها ارزشی حتی به اندازه ی نظافتچی  به معلم  قائل نیستند. عجب آدمهای قدر ناشناسی هستیم ما.

خود باختگی یعنی تا این حد؟؟؟!!!!  کی میخواهیم ما به خودمان ارزش قائل شویم؟


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: غرب , ویروس فرهنگی


تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢٦ | ۸:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.