شاعر برای غلیان طبعش از طبیعت استمداد میکند اما حقیقت این است که محال است که طبیعت به ظرافت خیال شاعر باشد. الحق که خیال سحرانگیز شاعر چیز دیگریست که در این دنیا یافت نمیشود و شهریار ملک سخن حق داشت که چنین با شهامت و قاطعانه  بگوید : بو طبیعت ،او طراوتده محال دیر اولا بیلمز

 

 

استاد شهریار در قسمتی از شاهکار سهندیه ی خود در وصف بی نظیری از عالم خیال انگیز شاعر چنین هنر نمایی میکند : 

شاعرین عالمی ئولمز ،اونا عالمده زوال یوخ

آرزیلار اوردا نه خاطیرلیه امکاندی ، محال یوخ

باغ جنت کیمی اوردا بو حرام دیر بوحلال یوخ

اومحبتده ملال یوخ اوردا حال دیر داها قال یوخ

گئجه لر اوردا گوموشدندی ، قیزیلدان نه گونوزلر

نه زمرد کیمی باغلاردی ، نه مرمر کیمی دوزلر

نه ساری تئللی اینکلر ، نه آلا گوزلو ئوکوزلر

آی نئجه آی کیمی اوزلر؟  

گول آغاجلاری نه طاوس کیمی چترین آچیب الوان

حلله کروانیدی چوللر ، بزه نر سورسه بو کروان

دوه کروانی دا داغلار ، یوکی اطلس دی بو حیوان

صابرین شهرینه دوغرو ، قاطاری چکمه ده سروان

او خیالیمداکی شیروان  

اور دا قاردا یاغار ، آمما داها گوللر سولا بیلمز

بو طبیعت ،او طراوتده محال دیر اولا بیلمز

عومر پیمانه سی اوردا دولا بیلمز 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: شعر , شهریار


تاريخ : ۱۳٩۳/۱/٢۸ | ۳:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.