تعریف نذر و شرایط شرعی و مورد قبول بودن آن

شرط اول:
  • به زبان گفته شود ، اگر کسی در دل ، نیت بکند ولی صیغه آن را به زبان جاری نکند آن نذر نیست .
  • لازم نیست که صیغه نذر به عربی خوانده شود بلکه به هر زبانی خوانده شود کافی است. پس اگر بگوید: چنانچه مریض من خوب شود براى خدا بر من است که ده تومان به فقیر بدهم ، نذر او صحیح است ، و اگر بگوید براى خدا نذر کردم چنین کنم ، ـ بنابر احتیاط واجب ـ باید عمل کند ، ولى اگر نام خدا را نبرد و فقط بگوید نذر کردم ، یا نام یکى از اولیاى خدا را ببرد نذر صحیح نیست . 
  • صیغه نذر عبارت است از «لله علی کذا وکذا وبه جای آن نذر خود را بیان کند ». ومعنای آن به فارسی می شود :«از برای خدا به گردن من باشد که این عمل را انجام بدهم وآن کاری را که قصد کرده انجام بدهد را به زبان جاری کند ».
  • لزوم قصد قربت در عقد نذر (آل عمران، آیه 35، مریم، آیه 26، و حج، آیه 29) و همچنین لزوم ذکر نام خدا در صیغه عقد نذر (همان) از شرایط صحت نذر است.البته شرایطی چون مکلف بودن، عاقل بودن، مختار بودن و قدرت بر انجام و امکان متعلق نذر از دیگر شرایط صحت عقد نذر است که از آیات قرآنی به دست می آید و فقیهان بر آن فتوا داده اند. (رساله امام خمینی، باب نذر)

شرط دوم :

 قادر به انجام آن عمل باشد به این معنا که بتواند آن کار را انجام بدهد به طور مثال : اگر می خواهد نذر کند که روزه بگیرد در صورتی این نذر صحیح می باشد که قدرتبر روزه گرفتن داشته باشد اما اگر مریض است ونمی تواند روزه بگیرد وبرای او ضرر دارد این نذر باطل است .
 
شرط سوم:
نذرباید یک عمل مستحبی باشد اما اگر کار مکروه یا حرامی را نذر کند آن نذر باطل است .
 
شرط چهارم :
برای بانوان اجازه همسر لازم است به این معنا اگر شوهر ، راضی نباشد نذر باطل است .
 
با این شرائط مذکور اگر کسی نذر کرد دیگر جایز نیست تا آن را عوض کرده وتغییر دهد ، مانند این که کسی شربت در روز عاشورا نذر کرده است اما الان که عاشورا مصادف با فصل سرماست بخواهد آن را تغییر دهد نمی شود باید همان گونه که نذر کرده است انجام دهد .
 
لازم به ذکر است از آن جایی که انسان بیشتر در مواقعی که مشکل دارد نذر می کند وممکن است در موقع گرفتاری متوجه آن نذر نباشد بهتر است هنگام نذر کردن با دیگران مشورت کند تا موجب پشیمانی نشود که در این صورت نمی شود نذر را تغییر داد .
به نقل از : فرهنگ نیوز