مقدمه : رئیس جمهور دوران سازندگی به اندازه ای خود را مافوق مردم میدانست که در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 84 آقای رفسنجانی حاضر نمیشد با رقبا به مناظره بنشیند و نمایندگان خود را برای مذاکره گسیل میداشت. در مناظره ای که با احمدی نژاد برگزار شد آقای نوبخت به نمایندگی رفسنجانی حاضر شد و ضمن حقیر شمردن احمدی نژاد در برابر رفسنجانی جملاتی به او گفت که مضمون آن این بود که : شما به چه حقی میخواهی با شخصیتی درمقام آیت الله هاشمی رفسنجانی رقابت کنی ؟ 

این روحیه خود برتر بینی و تفرعن و تحقیر کاندیدای مقابل به حدی تنفر مردم را برانگیخت که عاملی شد تا احمدی نژاد ناشناس را به کرسی ریاست جمهوری بنشاند. در صحبتهای بعدی رئیس دولت سازندگی در جریان رقابتها نیز مشخص گردید که ایشان مردم را به هیچ می انگارد و هیچ وزنی برای رای مردم قائل نیست و هیچ کس را درحد خود نمیداند.


اخیرا پس از اینکه آقای روحانی در گفتگوی تلویزیونی دولت قبل را در حد محاکمه به جرم خیانت به چالش کشید آقای احمدی نژاد نامه ای به آقای روحانی نوشت واز او برای مناظره در جهت نقد منصفانه ی عملکرد دولت قبل دعوت کرد. بعد از این نامه ، سیل تمسخر ها و تحقیرها از سوی برخی جریانات به راه افتاد. همچنین اظهار نظر های ناپسند و نگران کننده ای از سوی دولتمردان شنیده شد و شنیده میشود.  و این از دولت تدبیر و امید مورد انتظار نیست. از جمله اکبر ترکان مشاور عالی رئیس جمهور در اظهار نظر متکبرانه و تحقیرکننده و شرم آور و شرّآوری گفته است:

 حسن روحانی و محمود احمدی نژاد در یک سطح قرار ندارند.

واقعا در اینجا نیت ما این نیست که از احمدی نژاد حمایت کنیم یا برعلیه روحانی مطلب بنویسیم.  بلکه معتقدیم که دولت آقای روحانی باید در آرامش به وظایف خود عمل نماید و در همین راستا همه ی مردم باید از دولت حمایت نمایند. اما دولت هم نباید با دست خود آرامش جامعه را تضعیف نماید.

دیروز آقای نوبخت گفتند : ما مناظره را نمیخواهیم برگزار کنیم چون میخواهیم با آرامش کار کنیم.

اما نمیشود گفت که ما به شما هرچه دلمان خواست میگوییم ولی شما ساکت باشید تا آرامش جامعه حفظ شود. وبعد هم انتظار داشته باشیم که مردم ما را طرفدار آرامش بدانند. 

با یادآوری این نکته به رئیس جمهور محترم که 40% مردم به ایشان رای نداده اند و در عین حال او را رئیس جمهور خود میدانند، دومطلب مهم در اینجا قابل بیان است :

1- آیا اگر آقای روحانی از ضعفهای دولت قبل نمیگفت و آن دولت را حقیر نمیشمرد و حس مقابله و دفاع را در آنها زنده نمیکرد در کارآیی دولتش خلل ایجاد میشد ؟ و حال که این کار را کرده  است  آیا در رفع مشکلات مردم فرجی حاصل شده است و کارایی دولت بالا رفته است؟  اگر دولت قبل را بکوبد مشکلات مردم حل میشود؟  مگر مردم مشکلات را نمی دیده اند که ایشان خواسته است آنها را به مردم بنمایاند؟  مردم بهتر از آقای روحانی وضعیت جامعه را میدانستند و میدانند و به همین خاطر هم به طیف احمدی نژاد رای ندادند. پس چه دلیلی داشت که آقای روحانی دانسته های مردم را با لحن تحریک آمیز تکرار کند و کسانی را به مقابله و مناظره بر انگیزد؟   برداشت منصفانه ی ما این است که آقای روحانی چون خودش میدید که به وعده های 100 روزه اش نتوانسته است عمل کند بنابر این به دنبال توجیهی میگشت که عدم تحقق وعده هایش را بدلیل مشکلاتی که گفته است طبیعی نشان داده و همچنین کارهایی را که در این مدت انجام داده است  را با فاجعه بار نشان دادن وضع کشور بزرگ جلوه گر نماید.  درحالیکه هیچ نیازی به این کار نبود زیرا مردم خود میدانستند که آن وعده ها در 100 روز قابل تحقق نیست و در عین حال خرده ی زیادی هم به دولت نمیگرفتند . زیرا مردم میدانند که دادن وعده های تبلیغاتی ناسهل الوصول به یک امر عادی تبدیل شده است. ولی همین که مردم میدیدند آرامش نسبی به فضای کشور حاکم شده است به همین مقدار بسنده میکردند و با کمی ارفاق ، وعده های آقای روحانی را تحقق یافته می انگاشتند و هیچ دلیلی برای فرافکنی آقای روحانی نبود. مردم در همین حدی که ببینند دولت آقای روحانی با تخصص و تعهد صادقانه دارد تلاش میکند از دولت راضی خواهند بود و بسیاری از مشکلات از همین راه برطرف خواهند شد و دولت آقای روحانی باید به این نکته توجه شایسته نماید.

2- رئیس دولت نباید در منظر عموم مردم مسائلی را مطرح کند که میتواند جنبه ی قضایی داشته باشد. حقوقدان بودن رئیس جمهور دلیل دخالت در امور قضایی نیست. همه ما حرفهای آن شب آقای روحانی را شنیدیم و اکثر مردم معتقدند که آن حرفها چیزی جز محاکمه دولت قبل نبود. درست است که دادگاه رسمی برپا نشده بود امام همین برداشت مردم کافیست که ما اعتراف کنیم که رئیس جمهور محترم اقدام به محاکمه دولت قبل کرده است و این از شان دولت آقای روحانی که باید دولت تدبیر و امید باشد به دور است.

حرفهای آن شب آقای روحانی نه تدبیر داشت نه امید . آیا نشان دادن خزانه خالی به مردم امید دادن به مردم است؟ آیا این کار تدبیر امور مملکتی به نفع دشمن نیست؟ 

گذشته از اینها اظهار نظر خطرناک آقای اکبر ترکان مشاور عالی رئیس جمهور مردم را به یاد خاطرات تلخ گذشته و تفرعن دولت سازندگی می اندارد. آیا دولتمردان دولت آقای روحانی ، دوباره خود را والا مقام فرض کرده و مردم را به هیچ خواهند انگاشت ؟ و از صحنه ی اداره مملکت خواهند راند؟ 

اگر آقای روحانی رئیس جمهور دوره قبل را هم تراز با خود نداند پس تکلیف بقیه مردم اسفناک خواهد بود. افرادی مثل آقای ترکان باید مواظب باشند که با انتقال این روحیات خود برتر بینی ، در دراز مدت موجبات جدایی رئیس جمهور از مردم را فراهم ننمایند. زیرا آقای روحانی تا این مرحله از ریاستش نشان داده است که دوست دارد با مردم باشد و خود را برتر از مردم نمیداند. 

تاریخ درس عبرت است اما فقط برای صاحبان عقل

فاعتبروا یا اولی الابصار.

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روحانی


تاريخ : ۱۳٩٢/٩/۱٤ | ٩:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.