آیا دردهای ما را درمانی هست ؟ آیا رنجهای بشر التیام  می یابد ؟  آیا غمهایمان رهایمان خواهند کرد ؟ آیا از دل مشغولیهای دنیا فراغتی خواهیم یافت ؟ آیا فقرهایمان به بی نیازی متصل خواهد شد ؟ آیا زنجیره ی آرزوهایمان پایانی خواهد داشت ؟

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو 

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی


علت این همه ناکامیها چیست ؟  معصوم علیه السلام میفرماید علت آن این است که خواست بزرگتر تو از خدا دنیا ست . همین !

آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب المراقبات میفرماید : 

خود را براى مجازات بزرگتر بودن خواست دنیا از خواهش آخرت آماده نموده و این سخن معصوم (علیه السلام ) را بیاد آور که : ((کسى که صبح کند و همت و خواست بزرگتر او دنیا باشد پیوند خود را با خداوند بریده و خداوند چهار چیز را در قلب او جایگزین مى نماید:

- غمى که هیچگاه از او جدا نشود،

- کارى که هیچگاه از آن فراغت نیابد،

- فقرى که هیچگاه به بى نیازى نرسد و

- آرزویى که به پایان آن نرسد.))

و از این عبارت که ((پیوند خود را با خدا بریده است )) غافل مشو که این خود مجازات بسیار بزرگى است .