در اصطلاح عامه وقتی چیزی تمام شود میگویند : فاتحه اش خوانده شد. یعنی تمام شد. در صورتیکه فاتحه  به معنی پایان نیست بلکه به معنی آغاز و شروع است. فاتحه بافتح و افتتتاح هم خانواده است و هردو معنی گشایش و آغاز نمودن کاری را میدهد. به همین خاطر هم هست که قرآن با سوره ی فاتحه شروع میشود و سوره ی فاتحه الکتاب به معنی سوره ای است که کتاب با آن آغاز میشود.

اما چرا ما از کلمه ی آغاز که همان فاتحه باشد بجای اینکه به شروع کاری اشاره کنیم از روی اشتباه به پایان یافتن چیزی اشاره میکنیم؟ دلیل این امر از برداشت نادرست و فهم اشتباه ما از مفهوم مرگ سرچشمه میگیرد.

میدانیم که بیشترین کاربرد فاتحه خوانی برای اموات است و چون برای مرده فاتحه میخوانیم و به اشتباه در ضمیر ناخودآگاه خود فکر میکنیم که مرگ پایان کار است به همین خاطر چنین تصور میکنیم که فاتحه را برای پایان یافتن کاری میخوانند.

در صورتیکه نظر اسلام غیر از این است . وقتی که اسلام خواندن فاتحه را برای اموات توصیه کرده است میخواسته است به ما بفهماند که مرگ آغاز است نه انجام  و به همین خاطر هم گفته است که در هنگام فوت یک فرد برایش مراسم افتتاح بگیرند و فاتحه بخوانند و سوره ای را که قرآن با آن آغاز میشود برایش تلاوت نمایند تا آغاز زندگی جدیدش با مبارکی و خوبی و با حمد خداوند آغاز گردد. اما ما بجای اینکه از طریق این سنت فاتحه خوانی ، پیام اسلام در مورد مرگ را به درستی دریافت کنیم و به آغاز بودن مرگ یقین حاصل نماییم ، برعکس عمل کرده ایم و برداشت غلط خودمان را از مرگ حفظ کرده ایم و معنی فاتحه را با فهم اشتباه خود هماهنگ نموده ایم و قضیه به  این صورت وارونه نتیجه داده است که ما الان معنی لغوی یک کلمه را درست برعکس بکار میبریم و برای اینکه پایان کاری را به کنایه اعلام نماییم میگوییم فاتحه اش خوانده شد  و به این ترتیب فاتحه ای را که معنی آغاز و افتتاح میدهد به معنی پایان و اختتام بکار میبریم.

 شاید بهتر باشد بعد از این در جشن ازدواج و جشن تولدهایمان نیز فاتحه بخوانیم تا شروع زندگیهای جدیدمان با مبارکی و حمد خداوند همراه گردد و بدین ترتیب فاتحه خوانی معنی واقعی خودش را در زندگی پیدا کند و فهم غلط ما در این مورد اصلاح گردد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: فاتحه


تاريخ : ۱۳٩٢/٤/٢۳ | ۸:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.