تنها میان کوچه امید

در انتظار وعده دیدار

شب تا به صبح

چشم براهت نشسته ام

ای بی وفا رفیق !

صبحم دمید و در پی آن

شب ، مرا گرفت

تنها میان کوچه نومید

. . .  وای من!