دیروز آقای عارف در برنامه گفتگوی تلویزیونی کانال 2 سیما شرکت کرد و در مورد برنامه های خود برای تصدی پست ریاست جمهوری سخن گفت . ایشان از نگرانی های خود در مورد وضعیت کشور حرف زد و گفت که من الان نمیتوانم پاسخگوی نسل سوم در باره ی علت وجود مشکلات در کشور باشم و یک گسست فرهنگی بین نسل اول و نسل سوم بوجود آمده است اما در ادامه بصورت تمام قد از سیاستهای  آقای هاشمی و خاتمی دفاع کرد و پیشنهاد داد تا از این شخصیتهای بزرگ بعنوان سفیران انقلاب در دنیا استفاده شود.

حال یک سوال مطرح میشود که آقای عارف باید به آن جواب دهد و آن این که : اگر گسست فرهنگی بین نسلها بوجود آمده است  آیا دولتهای آقایان هاشمی و خاتمی که 16 سال به کشور مسلط بودند هیچ نقشی در این گسست فرهنگی ندارند ؟ 

 من قصد دفاع همه جانبه از دولت آقای احمدی نژاد ندارم  اما باید پرسید که آیا دولت احمدی نژاد بصورت خلق الساعه یک گسست عمیق بین نسلهای قبل و جدید ایجاد کرده است یا این معضلات ریشه در دولتهای قبلی هم داشته است؟ و اگر ریشه در دولتهای قبلی هم داشته است که داشته است پس چگونه است که عاملان و مسببان اصلی این گسست باید سفیران انقلاب باشند ؟

به نظر می آید که آقای عارف بیش از حد در فضای جناح بازی غوطه ور شده اند و حد انصاف را نیز رعایت نکرده اند . زیرا اگر منصفانه به مسئله نگاه میکرد باید به ریشه یابی این گسست میپرداخت و اشتباهات دوستان خودش را نیز بیان میکرد.

تناقض دیگری که در صحبتهای ایشان آشکار بود این بود که ایشان با غلظت تمام اصولگرایان را تنها عامل نابسامانیهای موجود قلمداد کرد و از اصلاح طلبان فرشته ای خلق کرد که باید سفیران انقلاب باشند و در عین حال مدعی شد که در دولت خود از همه ی سلایق استفاده خواهد کرد .

شخصی که میخواهد رئیس جمهور کشور باشد (آنهم بعد از احمدی نژاد) باید حرفهایش بر اساس منطق قوی بیان شود و ارتباط مستحکمی بین موضع گیری ها و اظهاراتش باشد. زیرا مردم در طول مدیریت دولت حاضر به شدت به تناقض گوییهای دولت مردان حساس شده اند.