دیروز برنامه ی تبلیغات تلویزیونی آقای حسن روحانی از کانال 2 سیما پخش شد .  حرکت دستهای آقای روحانی در این برنامه برای من محل سوال بود چون ایشان در طول صحبتهایش فقط دست راستش را تکان میداد و دست چپش ثابت بود و در حرکات بدنی یا همان زبان بدن ایشان نقشی ایفا نمیکرد. این امر نقطه ی سوالی ایجاد کرده بود که جوابش در پایان برنامه مشخص گردید و زمانی که آقای روحانی کلیدی را به مردم نشان داد و جمله ی تبلیغاتی خودش را گفت معلوم شد که ایشان کلیدی را در دست چپ خودش پنهان کرده بود و به همین خاطر از دست چپ خودش در حرف زدن استفاده نمیکرد.

با این حرکت معلوم شد که  نماد تبلیغاتی آقای حسن روحانی کلید است و قرار است ایشان از نماد کلید برای تاثیرگذاری روی ضمیر ناخودآگاه مخاطبان استفاده کند.

اظهار نظر در باره اینکه  این گونه اراده ی  تاثیر گذاری در فضای انتخابات و ضمیر ناخودآگاه مردم چقدر با انگیزه های خدمت در فرهنگ اسلامی سازگاری دارد یا ندارد و جایگاه استفاده از این روشها در فرهنگ غربی چیست ؟ موضوع بحث دیگری است.

ولی یک نکته قابل ذکر است که حتی اگر قبول کنیم که چنین اقداماتی در فرهنگ اسلامی ما هیچ ایرادی نداشته باشد با این حال مشخص گردید که شیوه ی طرح این نماد ناشیانه بود.

چرا استفاده ی آقای روحانی از نماد کلید ناشیانه بود ؟

 در انتهای برنامه وقتی مجری ، پایان وقت برنامه را اعلام کرد تصویر تلویزیون از چهره ی آقای روحانی کات شد و تصویر مجری  را برای خداحافظی نشان داد و این نشان میداد که متن برنامه آقای روحانی تمام شده است و گفتنیهای مهم گفته شده است. اما چند ثانیه بعد دوباره  تصویر آقای روحانی نشان داده شد که  کلیدی در دست داشت و با بلند کردن دست در مقابل دوربین آن را به مردم نشان داد و جمله ای را گفت که مضمون آن این بود که "هرچیزی کلیدی دارد".

با این کار معلوم شد که مشاوران ایشان نماد کلید را به عنوان عنصر تاثیر گذار در اذهان مردم برای ایشان برگزیده اند  و در سناریوی برنامه تلویزیونی ایشان نوشته اند که  حرکت آخر ایشان نشان دادن کلید و گفتن یک جمله ی مشخص با کلیدواژه ی "کلید" باشد .

اما نحوه اجرای بند آخر سناریو  توسط ایشان به قدری ناشیانه بود که به نظر من حتی تاثیر منفی نیز در نظر مخاطبان داشت.

یکی از علل تاثیر گذاری منفی این حرکت این بود که ایشان زمانی اقدام به انجام این حرکت کردند که متن حرفهای ایشان تمام شده بود و کلمه ی خداحافظی توسط مجری گفته شده بود و بینندگان ارتباطشان را با برنامه در حال گسستن بودند و کاملا مشخص گردید که دوربین با اصرار آقای روحانی به فضای بحث برگشته است تا او جمله آخر و حرکت نمادین خود را انجام دهد و این عمل ، نمایشی بودن این حرکت را در ذهن مخاطب لو داد و بدیهی است که در این حالت تاثیر گذاری حرکت از بین میرود و نتیجه ی عکس میبخشد.  خلاصه کلام اینکه ایشان نتوانست  حرکت نمادین خود را به متن کلام خود پیوند دهد و ارتباط آن را با موضوعات مطرح شده در گفتگو برقرار نماید و بدین ترتیب نماد کلید ایشان تبدیل به یک حرکت سبک تبلیغاتی شد در صورتیکه میتوانست بهتر از این باشد .