چرا افشاگری های احمدی نژاد امید بخش نیست ؟

وقتی 8 سال قبل مردی با چهره ی نا آشنا و غیر دیپلماتیک در لیست کاندیداهای ریاست جمهوری دیده شد همه از حضور او در میان چهره های نام آشنا و دیپلماتیک و باسابقه و شناخته شده تعجب کردند. شاید هم خیلی ها در وحله ی اول بادیدن ایشان در لیست کاندیدا ها از جسارت ساده لوحانه ی او خنده شان گرفته باشد. او خودش هم میگفت که با ورود به صحنه ی انتخابات ریاست جمهوری گویا وارد منطقه ی ممنوعه شده است .

او نه قیافه اش به ریاست جمهوری میخورد و نه طرز حرف زدنش به یک مقام دولتی شبیه بود. بدون بهانه میخندید و از اینکه جهره اش در هنگام خندیدن عامیانه ترجلوه کند واهمه ای نداشت . او برای فهماندن منظور سخنش به دنبال کلمات فاخر نمیگشت و مثل مردم کوجه و بازار بی مقدمه سخن میگفت و از کلمات عامیانه استفاده میکرد. او با همه نامزدها از هر لحاظ فرق داشت ، حتی اسمش هم به ریاست جمهوری نمیخورد و در مقابل اسمهایی مانند هاشمی ، خاتمی ، رضایی ، کروبی و . . . ترکیب احمدی نژاد کمی طولانی تر و صقیل تر بود .

در جریان مناظره ها و تبلیغات انتخاباتی او ، مردم کم کم با چهره و حرفهای او آشنا شدند. لاغر اندام و نحیف بود ، ساده حرف میزد ، ژست نمیگرفت ، غب غب نداشت که بادی هم به غب غب بیاندازد ، در نحوه ی نگاهش سیاست کاری دیده نمیشد ، از ته دل حرف میزد ، دلسوزانه سخن میگفت ، از عدالت حرف میزد ، به سیاست بازی ها انتقاد میکرد ، از ریخت و پاشهای دولتها و مدیران ابراز ناراحتی میکرد ، از عزم جدی خود برای شکستن دایره انحصاری قدرت و ثروت به نفع مردم خبر میداد. او دائم میگفت : میشود و ما میتوانیم !

 

همان اندازه که سیاستمداران کهنه کار از این حرفهای او ناراحت میشدند ، مردم عادی برعکس آنها به رویکرد او روی خوش نشان میدادند. هر اندازه که گردن کلفتهای قدرت و ثروت بخاطر حرفها و قیافه اش او را تحقیر میکردند به همان اندازه هم او در بین مردم محبوبتر میشد. وقتی که نتیجه ی انتخابات دور اول اعلام گردید مشخص شد که سادگی و بی آلایش بودن احمدی نژاد کارش را کرده است و بدینسان  در کمال ناباوری ، احمدی نژاد در میان سیاست مداران کهنه کار پیروز انتخابات گردید.

مردم نشان دادند که در  نظر آنها قیافه و قد و هیکل و کلمات فاخر و ژست دیپلماتیک و شعارهای خوش رنگ و لعاب نیست که تعیین کننده است بلکه عدالت طلبی و انقلابی گری و ساده زیستی و مردمی بودن است که اقبال مردم را در پی دارد. وبدینگونه بود که چهره ی نا آشنای احمدی نژاد آشنای مردم شد.

او در اولین سالهای ریاستش به شعارهایش پایبند بود و به سبک زندگی مورد ادعای خویش عمل میکرد ، میگفت که بزودی اسامی مفسدان اقتصادی را اعلام خواهد کرد و مردم با تکیه بر ساده زیستی و جسارتش حرفش را باور میکردند و به آینده ی بهتر جامعه امید وار میشدند. او بارها گفت که اسامی مفسدان در جیب اوست و به موقع آنها را با مردم در میان خواهد گذاشت. اما بعدها گفت که دوستان صلاح نمیدانند که این اسامی را فعلا اعلام کنم . این اولین تغییری بود که ما در رفتار او دیدیم.

آن روز مردم ایمان داشتند که اگر احمدی نژاد اسامی فاسدان را اعلام نماید ، فرصت دیگری برای اصلاح ساختار بیمار دولت و نابسامانیهای اجتماعی پدید خواهد آمد و در آن روز مردم میدانستند که او در افشای نام مفسدان اقتصادی هیچ انگیزه ای بجز اصلاح جامعه و خدمت به مردم ندارد. اما اعلام نشد . . . وما از خود سوال کردیم که چرا اعلام نمیشود ؟ و به خود جواب دادیم که لابد برای آنست که این اعلام در زمانی اتفاق بیافتد که کمترین آسیب را به آرامش جامعه وارد نماید. میگفتیم حتما صلاح بالاتری در کار است.

. . . سالها گذشت و ما جواب روشنی برای سوال خود نیافتیم ولی دریافتیم که علت عدم اعلام اسامی چیزی که ما فکر میکردیم نبود بلکه برعکس انتظار ما بود.

مدارک مفاسد اقتصادی مثل گنجینه ای گرانبها تلقی شد که میتواند در آینده بعنوان وجه المصالحه ی اختلافات سیاسی مورد معامله قرار گیرد. پس لزومی نداشت که این گنجینه ی باارزش بدون انجام معامله ای خرج شود. چیزی که میتوانست بخاطر مصالح مردم خرج شود برای معاملات سیاسی ذخیره گردید و به مرور زمان خرج شد. و اثر بخشی خود را از دست داد و نتیجه ی عکس بخشید . برخلاف تصور ما درست زمانی مدارک داخل این گنجینه خرج شد که بیشترین آسیب را به آرامش روانی جامعه وارد نمود .

دیگر مصالح مردم انگیزه افشای فساد نیست بلکه اقتضای سیاست است که زمان انتشار حقایق را مشخص میکند.

تخریب رقبای انتخاباتی شاید زمان خوبی برای افشا باشد یا شایدجلوگیری از استیضاح دوستان بهانه ی مناسبی برای انتشار مدارک باشد. همان گنجینه ای که میتوانست امیدی را در دل مردم زنده کند اکنون وسیله ی تحدید رقیبان شده است . اینگونه است که این افشاگری ها دیگر برای مردم امید بخش نیست زیرا نه برای حفظ مصالح مردم و کشور بلکه برای حق السکوت گرفتن از رقیبان سیاسی انجام میشود.

 پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله و سلم) می فرماید " إنما الأعمال بالنیّات..."  یعنی نیت انجام عمل بسیار مهم است . اگر افشاگری به نیت دفاع از حقوق مظلوم باشد کاریست که هیچ شکی در با ارزش بودن آن نیست و یقینا به مقصود میرسد اما اگر هدف از افشاگری معاملات و منافع سیاسی و گروهی باشد در این صورت کار تباه میشود و هیچ نفعی به حال مردم نخواهد داشت.

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: احمدی نژاد


تاريخ : ۱۳٩۱/۱۱/٢٧ | ۸:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.