در آیه 50 و 51 سوره مدثر  تمثیل جالبی بکار رفته است و خداوند در آن آیات کسانی را که با وجود بینات کافی از پذیرفتن حرف حق فرار میکنند و روی برمیگردانند با یک مثال جالب مورد عتاب قرار میدهد.

خداوند بعد از اشاره  به جایگاه خوش مومنان در بهشت  و جایگاه بد کافران و منکران خدا و دشمنان پیامبر در جهنم ، باعتاب تحقیر آمیز میفرماید : ایشان را چه شده است که از قرآن و اندرز پیامبر روی برمیگردانند.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْکِرَةِ مُعْرِضِینَ ﴿۴۹﴾

وبعد تشبیه و تمثیل جالبی را می آورد و می فرماید : گویى گورخرانى رمیده‏اند که از مقابل شیری فرار کرده اند.

 

کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ ﴿۵۰﴾

 

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ ﴿۵۱﴾

 

این عتاب میخواهد تعجب خواننده و شنونده را برانگیزد که یک انسان لجوج و جهول وقتی با حرف حق مواجه میشود چنان از سخن حق روی برمیگرداند که به مانند یک حیوان وحشی (گورخر)می ماند که از مقابل شیر فرار میکند در صورتیکه شیری وجود ندارد.

بعضی مواقع آدم کسانی را میبیند که از برابر حق روی برگردانده و با سرعت میگریزند و واقعا هم مصداق همین تمثیل قرار میگیرند. یعنی می بینی مثل گورخر باتمام سرعت و با حرکات مارپیچ میگریزد و خود را به این سو و آنسو پرتاب میکند در صورتیکه شیری در پشت سر او نیست که او را تهدید کند. انسان با تصور این صحنه ی عبس و تلاطم بیهوده و بی دلیلی که ملاحظه میکند ناخودآگاه خنده اش میگیرد.  البته خنده ای توام با تاسف و دلسوزی و تلخکامی.