هر حرکت اجتماعی با شعار هایش شناخته میشود. حرکتی که انجام میشود اگر شعار نداشته باشد بی معنی خواهد بود . البته ممکن است گاهی وقتها در برخی راهپیمایی ها  صدایی از جمعیت برنخیزد اما این به معنی نداشتن شعار نیست بلکه به این معنی است که آنها شعارشان را با سکوتی معنی دار اعلام میکنند  . هر شعار بیان کننده ی پیام اصلی حرکتهای اجتماعی است.

شعار بارز عاشورا  با عبارت تلخیص شده ی "هیهات من الذله" بیان شده و با عبارت "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا"  تکمیل میشود. "هر روز عاشورا و هر سرزمین کربلا ست"

این شعاری به عمق تاریخ است و هرگز پایانی برای این شعار متصور نیست. "هر روز عاشوراست" یعنی شعار هیهات من الذله  هر روز باید از زبان و عمل ما جاری باشد و در هیچ روزی از روزهای زندگی مان اجازه ی پذیرش ذلت را نداریم و گرنه عاشورایی نیستیم . و هر سرزمین کربلاست یعنی در هر مکان که لازم باشد باید جان و زن و فرزند و خانمان و تمام زندگی مان را تقدیم شعار و راه مقدسمان کنیم و گرنه کربلایی نیستیم .  کسانیکه منتظرند تا عاشورایی دیگر فرارسد تا حسینی شوند و زمین کربلایی دیگر را ملاقات کنند تا آماده ی فداکاری شوند سخت در اشتباهند. 

اگر همین الان عاشورایی و کربلایی نباشی هرگز نخواهی شد و بدان که ادعایت دروغی بیش نیست.

اگر همین الان که در حال نوشتن مطلب ارزشی جهت نشر تعالیم اسلام برای وبلاگت هستی ، اگر صدای اذان را شنیدی و اقامه ی نماز را برای بعد از اتمام مطلب موکول کردی . . . عاشورایی نیستی!

اگر حقوق بگیر هستی و با تهدیدات رئیس خودت  مبنی بر قطع اضافه کاری یا امثال آن قبول کردی که حق کسی را ضایع کنی . . .  عاشورایی نیستی !

اگر از ترس اخراج از اداره و  قطع شدن روزی زن و بچه ات ظلمی را نادیده گرفتی و به بهانه ی تقیه ، به انجام عمل نادرستی تن دادی . . .  عاشورایی نیستی!

اگر عمل اشتباه هم حزبی خودت را به بهانه های گوناگون درست جلوه دادی . . . عاشورایی نیستی!

اگر با داشتن وامهای متعدد از ترس عدم توانایی در باز پرداخت اقساط وامهایت و برای افزایش میزان درآمدت چاپلوسی رئیست را میکنی . . . عاشورایی نیستی!

اگر اضافه کاری بی مورد و غیر ضروری در اداره را روشی برای احقاق حقوق خودت میدانی . . . عاشورایی نیستی!

اگر برای استخدام فامیلت در اداره به روشهای غیر شایسته سالاری دست میزنی . . . عاشورایی نیستی!

اگر دروغ مصلحت آمیز را بیش از یکبار در چند سال بکار میبری . . . عاشورایی نیستی!

اگر کاسب هستی و به رگ مشتری نگاه میکنی و خون اضافه میگیری . . . عاشورایی نیستی!

اگر پزشک جراح هستی و از مریضهایت بغیر از دستمزد بیمارستان پول چاقو میگیری . . . عاشورایی نیستی!

اگر معلم هستی و کم کاری در کلاس را با کلاسهای خصوصی شاگردانت جبران میکنی . . . عاشورایی نیستی!

.

.

.

اگر دروغ میگویی ، تهمت میزنی ، غیبت میکنی ، کم کاری میکنی ، رشوه میگیری ، جنس معیوب میفروشی ، بد خلق هستی ، در داخل اجتماع یا خانواده خشن وبی رحم هستی ، در درس تقلب میکنی ، استاد هستی و نمره های تبعیض آمیز بذل و بخشش میکنی ، به بهانه ی اخبار ماهواره می بینی ، به بهانه ی متاهل بودن در فضای خصوصی فیلم مستهجن نگاه میکنی ، وام زیاد میگیری ، با سود بهره های بانکی کسب درآمد میکنی ، وسایل آرایش میفروشی ، برای نماز خواندن و نوحه سرایی اهل بیت پول میگیری ، برای رفتن به حج پارتی بازی میکنی و . . .    عاشورایی و کربلایی نیستی . . .  بهشت را به بها بدهند و به بهانه ندهند. اگر همین امروز عاشورایی و همین مکان کربلایی نباشی ، هرگز نخواهی شد . . .

عاشورا جای دروغ مصلحت آمیز و تقیه و تسامح و تساهل و مصلحت اندیشی و رفاه طلبی و " آینده نگری دنیایی "  و " تسلیم به امید رویشی دیگر" و "دروغگویی به امید راستگویی دیگر" و نگرانی برای روزی زن و بچه و کسب موقعیتهای اجتماعی بالا  نیست. . . . . . .  کربلا ، زندگی در آغوش حقیقت محض است ، بی تعارف! . . . .   به هوش باشیم !