مدتی است که دین زرتشت دستاویزی برای برخی فرصت طلب شده است تا از دین زرتشتی به عنوان دین باستانی ایرانیان یاد کرده و تبلیغات وسیعی برای آن انجام دهند . البته شاید خود تبلیغ کنندگان زرتشتی نباشند اما به هرحال این آیین را بهانه ای برای تفرقه افکنی های خود قرار داده اند . شاید پاسخ گویی به این افراد زیاد لازم نباشد چون دست آویز بسیار سست و ضعیفی را برای خود انتخاب کرده اند . شاید ایرانیان ، بیشتر از یک عبارت از دین زرتشت ندانند و آن عبارت است از : " پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک " که به زرتشت نسبت میدهند. عبارت فوق یک حرف بسیار خوبی است که بعید نیست از یک پیامبر صادر شده باشد . همین یک عبارت مشهور باعث شده است که عموم مردم دید مثبتی به دین زرتشت داشته باشند.

اگر مطلب به همین جا خاتمه بیابد هیچ مشکلی بوجود نمی آید اما وقتی که عده ای بخواهند با بهانه قراردادن زرتشت ، عقاید انحرافی را در جامعه رواج دهند مسئله فرق میکند و باید مطالبی در این خصوص روشن گردد. البته صاحبان سخن در این مورد بسیار گفته اند و ما در اینجا به اشاره ای کوتاه در حد اعلام موضع بسنده میکنیم.

به گواه تاریخ در پیامبر بودن زرتشت هیچ قطعیتی وجود ندارد وعلاوه برآن تاریخ زاد و مرگ زرتشت نیز بسیار مبهم گزارش شده است تا جایی که ظهور اورا از 3000 تا 6000 سال قبل متغیر میدانند و یقینا چنین اختلاف فاحشی تردیدهای جدی را در موجودیت و عقاید زرتشت و نبوت او ایجاد میکند.

اعتقاد به پیامبر بودن یا نبودن زرتشت به خودی خود مهم نیست بلکه مطلب مهم اینست که اگر پیامبر بودن زرتشت را بپذیریم ، هرگز نوشته های خرافی اوستای کنونی را نمیتوانیم سخن زرتشت (بعنوان یک پیامبر الهی ) بدانیم . زیرا نوشته های اوستا که البته زرتشتیان و مدعیان زرتشت علاقه ای به نشر قسمتهای اعظم آن هم ندارند سخنان با ارزشی به حساب نمی آیند و اگر امروزه بیان شوند باعث سرافکندگی و شرمساری گویندگان میشود. تبلیغ کنندگان آیین زرتشت چند عبارت زیبا و عامه پسند را که رونمایی بیش نیست به مردم میگویند اما آنچه که به عنوان آئینهای عملی زرتشتی و روشهای زندگی عبادت است هرگز بیان نمیشوند زیرا اگر مردم بدانند که چگونه در اوستا جان سگ از جان انسان با ارزشتر است یا زن باید برای پاک شدن ادرار گاو بنوشد یا خرافاتی نظیر این هرگز سخنشان خریداری نخواهد داشت . برای روشن شدن مطلب اشاره ی کوتاهی به بخشی از اوستای کنونی می اندازیم که از سایت برهان استفاده شده است :

زنان در حال عادت ماهانه باید دور از مردم و دور از آتش و آب ساکن شوند؛ در این مدّت غذای کم در ظروف کم ارزش به او می دهند. بعد از تمام شدن عادت ماهانه، او را دو بار با ادرار گاو در دو گودال شستشو می دهند و بار سوم نیز در گودال سومی با آب شستشو می شود. اگر تابستان باشد باید دویست مورچه را بکشد و اگر در زمستان باشد باید دویست حشره ی گزنده را از بین ببرد. اگر زنی بچّه ی مرده به دنیا آورد باید سه یا شش یا نه جام گمیز(ادرار گاو) بنوشد تا رحم او پاک شود. و ... همینطور زرتشتیان در ادوار گذشته مردگان را در دخمه ها می گذاشتند تا حیوانات درنده آنها را بخورند امّا حالا از روی ضرورت و ناچاری دفن می کنند. زرتشتیان احکام عجیب دیگری نیز دارند. برای مثال سگ را مقدّس می دانند. اگر کسی استخوان سخت به سگ بدهد یا آن را بترساند گرفتار مجازات پشوتنو (مرگ ارزان که با تاوان بخشوده نمی شود) می شود. و اگر کسی سگ آبی را بکشد، باید امور زیر را به روان سگ آبی تقدیم کند:ده هزار شاخه ی تازه بریده شده، ده هزار بسته هیزم سخت، ده هزار هیزم نرم و خشک از چوبهای خوش بو، ده هزار شیر پاک و ... ده هزار مار، ده هزار سگ نما(گربه)، ده هزار سنگ پشت، ده هزار مور گودال کن، ده هزار کرم خاکی، ده هزار مگس را کشته و گودال ناپاک را پر کند و ... .

برگرفته شده از وب‌نوشت http://borhan.blog.ir

 

بسی شگفت آور است که از چنین آیین عجیب و سست و خلاف عقلی برای مقابله با اسلام استفاده میکنند و شاید هم انتظار دارند که مردم مسلمان ایران به این بهانه که آیین زرتشتی از ایران برخواسته است فریفته شده و دین زرتشتی را هرچه قدر هم که غیر انسانی باشد قبول خواهند کرد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: زرتشت , اوستا


تاريخ : ۱۳٩۱/۸/۱٩ | ٥:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.