دیر یا زود باید این اتفاق می افتاد و خوشبختانه بالاخره افتاد . اگر چه به نظرمن خیلی زودتر ها هم میتوانست اتفاق بیافتد و دلیل تاخیر این جریان هم دیرکاری خود ما بود . باید از پشت سنگرها زودتر بیرون می آمدیم و راه می افتادیم . اما دوستان کم طاقت ما که از تشرهای طبل های توخالی دشمن مرعوب شده بودند آنقدر دست به عصا شدند و آهنگ سازش کردند که زمانهای بسیاری از دست رفت و دشمن جرات پیدا کرد.

. . . ماهواره ها را از دست جمهوری اسلامی بگیرید ،  تلویزیون ها را ببنیدید ، امواجهای رادیو را مخدوش کنید ، روزنامه هایتان را سانسور کنید ، سایتها را از لیست موتورهای جستجو خارج کنید ، جلوی سازمان ملل هیاهو به راه بیاندازید ، صندلی های خود را در مجمع عمومی سازمان ملل ترک کنید ، نگذارید جمهوری اسلامی حرف بزند ،  نگذارید حرفش با گوشهای مردم آشنا شود زیرا جمهوری اسلامی به محض اینکه حرف بزند غالب خواهد شد .

برای اینکه حرف ما به گوشها نرسد با هیاهوی زرگری فراوان  از بمب اتم حرف بزنید و حواس ها را به سوی بمب اتم موهوم  ایران منحرف نمایید. تروریستهای خود را مسلح کنید و در عین حال مردم را از تروریست های واهی ایران بترسانید . اعلامیه ی حقوق بشر را بارها و بارها نامعتقدانه و مزورانه و ریاکارانه باصدای بلند جار بزنید تا بلکه بتوانید صدای حقیقت را در میان این پارازیتها خفه کنید. دیپلماتهای ایران را در مقابل سازمان ملل کتک بزنید . تمام همت زبون خود را جمع کنید تا شاید بتوانید چراغی را که ایزد برافروخته است با فوت خود خاموش نمایید. اما بدانید که راه به جایی نخواهید برد زیرا :

چراغی را که ایزد برفروزد         هرآنکس پف کند ریشش بسوزد


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: جمهوری اسلامی , سانسور , ماهواره , غرب


تاريخ : ۱۳٩۱/٧/۳٠ | ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.