در روزهای اخیر در جریان انجام بازیهای المپیک لندن ، چند برنامه را از سیما دیدم  که  برنامه های خوبی بودند و به نظرم آمد که این یک اقدام خلاقانه و ابتکاری است که قبل از این نظیر این برنامه ها را از سیما ندیده ایم و به نظرم کاری بسیار قابل تقدیر است.

یکی از اینها برنامه ای بود که از روزهای قبل از المپیک از برنامه های آماده سازی ورزشکاران تهیه شده بود . در این برنامه که حال و هوای عاطفی ، آن را جذاب تر کرده بود به غیر از فعالیت های ورزشی و تمرینی ازحال و هوای خانواده ورزشکاران نیز گزارش میداد و لحظات سلام و خداحافظی  با خانواده را به تصویر می کشید .

این تصاویر مردم را در جریان تشویشها و شور و شوق  خانواده های ورزشکاران قرار می دهد و باعث همدلی بیشتر مردم با ورزشکاران می شود.

وقتی ورزشکاران برای اعزام به مسابقات در هنگام خداحافظی از خانه توسط والدین از زیر قرآن رد میشدند یک حس معنوی خاصی ایجاد میشد و انگیزه و نیروی مضاعفی به ورزشکار و اطرافیانش و مردم می داد. با مشاهده این تصاویر زیبا حالا دیگر المپیک در نظر مردم فقط یک مسابقه بی روح  جسمانی نیست  بلکه با اعتقادات مردم هم آمیزشی نیکو پیدا کرده است و اکنون همه مردم به جمع خانواده ورزشکاران پیوسته اند و مانند آنها و به همان اندازه برای ورزشکاران آرزوی پیروزی و موفقیت میکنند. مردم میدانند که فرزندان ورزشکار آنها با ایمان و اعتقاد و پاکی پا به میادین ورزشی میگذارند و پهلوانانه به میدان مبارزات ورزشی می روند.

 

اقدام ارزنده دیگر سیمای جمهوری اسلامی ایران این است که در حین پخش زنده مسابقات المپیک ، تصویر زنده ای هم از حال و هوای خانه ورزشکار پخش میشود و این به نوبه خود یک کار خلاقانه و ارزشمند به شمار می آید . امیدواریم تلوزیون جمهوری اسلامی ایران در همه زمینه ها اینگونه خلاق و مبتکرانه عمل نماید و رضایتمندی مردم را همیشه بعنوان یک پشتوانه قوی به همراه خود داشته باشد.

از تاثیرات مثبت دیگر این برنامه ها اینست که رشته های ورزشی دیگر تا حدی از غربتی که در زیر سایه سنگین فوتبال دامن آنها را گرفته است رها میشوند و در جامعه عرض اندام میکنند و این برای سلامت ورزش کشور گام ارزشمندی محسوب میشود.