آه . . . ای رمضان !

ای عصرهای بی قراری

و ای شبهای تبسم

و ای سحرهای ترنم

ای قاصدک روحیه های عالی

ای که مرا تا مرز بی جسمی  شیرین میکشانی

در مرزهای افطار

ای تاجر احساس بی وزنی

وقتی نیامده ای  بی قرارتیم

آنگاه هم که می آیی بازهم بی قراریم

نمیدانیم بی تو چه گونه عشق بورزیم و با تو چه سان ؟

ای شبهای آرامش

ای رمضان الکریم!