عید را نه بخاطر رویش جوانه ها و هزیمت  سرما ، که بخاطر کم شدن فاصله ها جشن میگیریم . اگر چه جوانه نیز به همان امید از دل خاک تیره سر برمیکشد.

در دل ما و جوانه چیزیست که  هر گاه بشکفد بهار میشود. ما و زمین هر سال بهار میشویم و چشم به راه تو میمانیم و آنگاه آنها که چشم به راه بهار بوده اند غمگین میشوند .آنها  انتظار کسی را میکشیدند که چون آمد خود نیز به انتظار نشست.

امسال باید دعای فرج را امیدوارانه تر بخوانیم.