همه ی ما از اینکه مذاکرات هسته ای به سمتی پیش رفته است که ممکن است در آینده نزدیک با حفظ حقوق ملت ایران  تحریمهای ظالمانه را لغو کند خوشحال هستیم ولی این وظیفه ی دولت است که با تدبیر و هوشمندی ، اخبار را طوری اعلام کند که مردم بدانند که فعلا جایی برای جشن گرفتن نیست. زیرا هیچ توافق قطعی قابل اجرایی انجام نشده است. آیا این واقعیت که ، متنی برای توافق آماده شده است و طرفین آن را به مجالس قانون گذاری فرستاده اند که بعد از بررسی توسط مجالس طرفین تصویب یا رد شود آیا چنین  اتفاقی که هنوز به نتیجه ی قطعی نرسیده است  جای جشن گرفتن دارد؟ آیا این حرکات جلفی (شادی بی موقع) که چند روز قبل انجام گرفته است ، به معنی خود کم بینی نیست؟ و این حرکات ، طرف مقابل را به امتیاز گیری بیشتر تشویق نمیکند؟ آیا اینگونه حرکات بچه گانه ، زحمات دولت و مجاهدات ملت را کم اثر نمیکند؟ متاسفانه به نظر میرسد این ذوق زدگیهای زودرس و ناشیانه که در چند روز بعنوان حرکت خود جوش تبلیغ گردید ، ساختگی بوده و به منظور بهره برداری در مصارف جناحی به جامعه تزریق شده است.

البته روشن است که مردم از اینکه توافقی انجام شود که حقوق ضایع شده ی مردم ایران را احقاق کند خوشحال هستند ولی خود مردم این را هم میدانند که اهدافی که باعث این خوشحالی است هنوز جامه ی عمل نپوشیده و میدانند که نباید قبل از موعد و عجولانه دست به خوشحالی اجتماعی بزنند و بدینوسیله فرصت زیاده خواهی را به طرف مقابل بدهند. 

اما متاسفانه برخی از سیاسیون ، مقاصد جناحی را به مصالح ملی مقدم میدارند و به هر قیمتی میخواهند مجاهدتهای مردمی را به نفع خود مصادره به مطلوب نمایند حتی اگر در اثر اقدامات ایشان دستاوردهای بین المللی کشور مورد تحدید قرار گیرد. 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مذاکرات هسته ای , روحانی


تاريخ : ۱۳٩٤/٤/۳۱ | ٢:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()

مثل یک بشارت است برای نیکوکارانی که برای رضای خدا کاری را انجام میدهند ، بشارتی دلنشین و امید بخش و در عین حال تکان دهنده. این ماجراها مانند یک پشتگرمی اطمینان بخش و دلگرمی شیرین برای امثال من است. شخصا احساس میکنم که یکی آنرا مخصوص من ساخته است که خلاء های فکری مرا پر کند و تردیدهایم را مثل یخهایی در برابر آفتاب حقیقت محو و نابود کند. هر کس دیگری هم میتواند از این داستان واقعی چنین الهام بخشی بجایی را دریافت نماید.  اکنون من به حق الیقین قبول میکنم که گاهی یک رخداد کوچک نتایج بسیار بزرگی را به همراه می آورد. اکنون من چون از بیان دریافتهای درونی خویش که متاثر از این ماجرا است احساس ناتوانی میکنم لاجرم  به خارج از دنیای درون خود متوجه میشوم و دوست دارم این تجربه ی عجیب برای انسانهای دیگر هم روایت شود و به همین خاطر پیشنهاد میکنم که :


* کسانیکه به دنیای پر رمز و راز خواب علاقه دارند و دوست دارند حقایق بیشتری از این دنیای ناشناخته بدست بیاورند این مطلب را با اشتیاق بخوانند و همینطور :

* کسانیکه به اهمیت خواب پی نبرده اند بیشتر بخوانند . . . 

* کسانیکه ایمانشان به عالم غیب ضعیف است با دقت بخوانند . . .  

* کسانیکه به روز آخرت اعتقاد ندارند دقیقتر بخوانند . . . 

* کسانیکه فکر میکنند فاتحه خواندن برای مرده هیچ تاثیری ندارد باحوصله بخوانند . . . 

اصل ماجرا چند سطری بیشتر نیست اما بزرگترین دانشمندان دنیا در وصف همین چند سطر عاجر مانده اند. . . اگر موضوع خواب فقط به یک نفر و رویای مربوط به خودش ارتباط داشت شاید زیاد باعث تعجب نمیشد. زیرا برخی از مردم در مواجهه با رویا چنین اظهار میکنند که : چون با فکرش خوابیدی به خوابت آمده است واین نوع اظهار نظر از تاثیر مفهوم رویا میکاهد اما این جریان مربوط به افکار روزانه ی بیننده ی خواب نیست. بلکه بیننده ی خواب از موضوع خواب بیخبر بوده و هیچ فعالیت روزانه ای در ارتباط با رویای خود نداشته است و در واقع رویای او هیچ ربطی به اعمال و افکار و کردار او ندارد بلکه به اعمال شخص دیگری مربوط است و وقتی خوب دقت میکنی متوجه میشوی که وجود چنین ارتباط عجیبی بین دنیا و ماوراء الطبیعه  از معجزه کمتر نیست. 


چهارده روز پیش هشتم ماه مبارک رمضان روز پنج شنبه 4 تیر 1394 ،  پنجاه و چند نفر از اعضای فامیل که بخشی از فرزندان و نوه نتیجه های پدر مرحومم بودند برای افطاری و شام میهمان برادرم حسین بودیم و چند روز بعد از آن هم همان جمع برای افطاری مهمان ما بودند. دم سفره ی افطاری خبر رسید که لعیا خوابی عجیب دیده است. او چند شب قبل خواب دیده است ، پدر بزرگ مادری اش که پدر مرحوم من باشد در دستش ظرفی پر از شربت گوارا آورده و از او میخواهد که آن شربت را یواشکی به شوهرش داود بدهد. لعیا با تعجب میپرسد که چرا فقط به داود بدهم و جواب میشنود که : تو کاری نداشته باش و این شربت را یواشکی بده به خودش .

صبح از خواب برمیخیزد و درحالیکه خواب دیشب هنوز در خاطرش بوضوح مانده بود ، با کنجکاوی ماجرا را به داود تعریف میکند. داود میخندد و میگوید : چند شب پیش که افطار را میهمان دایی حسین بودیم و همه ی فرزندان و نوه های آقا بابا جمع بودند بعد از صرف افطار به حاضرین گفتم که فاتحه ای نثار روح آقابابا بخوانید ولی سر وصدا زیاد بود وکسی متوجه درخواست من نشد. من هم یواشکی توی دلم برایش فاتحه خواندم . . . 

 

. . . همین بود . تمام شد. . . چند سطر است ولی حال آدم را دگرگون میکند. همین چند سطر افکار و باور های آدمی را زیرو رو میکند. . .

خلاصه ی ماجرا این است که : یک نفر برای یک کسی که مرده است و به نظر ما از دنیای ما رفته و قطع رابطه کرده است بطور پنهانی و بین خود و خدای خودش تحفه ای میفرستد که آن مرحوم بلافاصله هدیه ارسالی را دریافت میکند و متقابلا او هم هدیه ای را توسط همسر فرستنده به او  میفرستد. با شنیدن  این جریان ساده سوالهای زیادی مطرح میشود که در جای خود بسیار جالب هستند. مثلا این که:

-چرا فاتحه خواندن ما برای مرده ها هدیه محسوب میشود؟

-مرده ها فاتحه های ما را به چه صورتی دریافت میکنند؟

- آیا آنها واقعا در مجالس ما حاضر میشوند؟

- چرا پدر من برای تشکر ، به خواب خود داود نیامده است و به خواب همسر داود که نوه اش باشد رفته است؟

-مرده ها چگونه میتوانند به خواب ما بیایند؟

ویک سوال مهمتر اینکه : آیا مرده ها به خواب ما می آیند یا ما در هنگام خواب به دنیای مردگان میرویم و برمیگردیم؟

 

در هر حال این ماجرا به ما می آموزد که مرده های ما زندگی میکنند ، با دنیای ما ارتباط دارند ، ما را می بینند و به کسانیکه دوستشان دارند سر میزنند و از احوالشان خبر میگیرند. آنها از ما توقعاتی دارند و از ما میخواهند که به آنها خیر برسانیم  و آنها هم میتوانند به ما خیر برسانند. این دنیا با مرگ تمام نمیشود. زندگی ما با پوسیده شدن جسم مان به پایان نمیرسد. مردگان ما هم اکنون زنده شده اند و در همین نزدیکی به زندگی خود ادامه میدهند. آنها به ما سر میزنند فاتحه های یواشکی ما را دریافت میکنند و انتظار دارند که به آنها سر بزنیم و یادی از آنها بکنیم حتی با یک فاتحه ی یواشکی و از صمیم قلب . . .  احساس میکنم که این دنیا و دنیای آخرت مثل همسایه های  دیوار به دیوار به هم جسبیده اند و سر و صدای هم را میشنوند و از حال و احوال هم با خبرند. پس بیایید همین الان من برای پدر و مادر مرحوم خودم و شما هم برای نزدیکان خود فاتحه ای نثار کنیم . بسم الله الرحمن الرحیم . . . 

اللهم اغفر لنا و لوالدینا و ارحمهما

اللهم اغفر للمومنین و المومنات

والمسلمین والمسلمات 

الاحیاء منهم و الاموات

تابع بیننا و بینهم بالخیرات

وصل علی محمد و آل محمد


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: حکمت


تاريخ : ۱۳٩٤/٤/۱٩ | ٤:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
پیامبر خدا حضرت محمد مصطفی (ص) در یکی از روزهای آخر ماه شعبان و در آستانه ماه مبارک رمضان خطبه مهمی در خصوص اهمیت این ماه ایراد کردند
کتاب وسایل الشیعه متن خطبه شعبانیه را به شرح زیر آورده است:

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ

شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَیَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَیَّامِ وَ لَیَالِیهِ أَفْضَلُ

اللَّیَالِى وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ.

اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوى شما رو کرده است.ماهى که نزد خدا، بهترین ماههاست و روزهایش بهترین روزها و شبهایش بهترین شبها و ساعت‌هایش بهترین ساعت‌هاست.

هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَى ضِیَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کَرَامَةِ

اللَّهِ أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُکُمْ فِیهِ مَقْبُولٌ

وَ دُعَاؤُکُمْ فِیهِ مُسْتَجَابٌ فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ بِنِیَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ

طَاهِرَةٍ أَنْ یُوَفِّقَکُمْ لِصِیَامِهِ وَ تِلَاوَةِ کِتَابِهِ.

ماهى که در آن شما را به مهمانى خدا دعوت کرده اند و شما در آن از اهل کرامت خدا شده اید. نفسهاى شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا دارد و خواب شما ثواب عبادت.
اعمال شما در آن پذیرفته است و دعاهاى شما مستجاب، پس، از پروردگار خویش با نیت هاى راستین و دلهاى پاک، بخواهید که توفیق روزه این ماه و تلاوت قرآن در آن را به شما عنایت فرماید.

فَإِنَّ الشَّقِیَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِى هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِیمِ وَ اذْکُرُوا

بِجُوعِکُمْ وَ عَطَشِکُمْ فِیهِ جُوعَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ عَطَشَهُ وَ تَصَدَّقُوا عَلَى

فُقَرَائِکُمْ وَ مَسَاکِینِکُمْ وَ وَقِّرُوا کِبَارَکُمْ وَارْحَمُواصِغَارَکُمْ وَ صِلُوا

أَرْحَامَکُمْ.

پس شقى و بدبخت، آن کسى است که در این ماه بزرگ، از آمرزش خدا بى بهره شود. در این ماه باگرسنگى و تشنگى خود، گرسنگى و تشنگى روز قیامت را بیاد آورید. به فقیران و درماندگان کمک ویاری کنید.

به پیران و کهنسالان احترام و به کودکانتان ملاطفت و مهربانى نموده و با خویشاوندان رفت و آمد داشته باشید.

وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَکُمْ وَ غُضُّوا عَمَّا لَا یَحِلُّ النَّظَرُ إِلَیْهِ أَبْصَارَکُمْ وَ عَمَّا لَا

یَحِلُّ الِاسْتِمَاعُ إِلَیْهِ أَسْمَاعَکُمْ وَ تَحَنَّنُوا عَلَى أَیْتَامِ النَّاسِ یُتَحَنَّنْ

عَلَى أَیْتَامِکُمْ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِکُمْ.

زبان خود را از گفتار ناشایست نگاه دارید. دیدگان خود را از دیدن ناروا و حرام بپوشانید و گوشهاى خود را از شنیدن آنچه نادرست است، باز دارید. با یتیمان مردم مهربانى کنید تا بعد از شما با یتیمان شما مهربانى کنند. از گناهان خود به سوى خدا توبه و بازگشت کنید.

وَ ارْفَعُوا إِلَیْهِ أَیْدِیَکُمْ بِالدُّعَاءِ فِى أَوْقَاتِ صَلَاتِکُمْ‏فَإِنَّهَا أَفْضَلُ السَّاعَاتِ

یَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا بِالرَّحْمَةِ إِلَى عِبَادِهِ یُجِیبُهُمْ إِذَا نَاجَوْهُ وَ

یُلَبِّیهِمْ إِذَا نَادَوْهُ وَ یُعْطِیهِمْ إِذَا سَأَلُوهُ وَ یَسْتَجِیبُ لَهُمْ إِذَا دَعَوْهُ.

در اوقات نماز، دست‌هاى خود را به دعا بردارید، زیرا که وقت نماز بهترین ساعت‌هاست و در این اوقات، حق تعالى با رحمت، به بندگانش مى نگرد و اگر با او مناجات کنند، پاسخشان دهد و چنانچه او را ندا کنند لبیکشان گوید و اگر از او بخواهند عطا کند و چون او را بخوانند مستجابشان گرداند.

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَنْفُسَکُمْ مَرْهُونَةٌ بِأَعْمَالِکُمْ فَفُکُّوهَا بِاسْتِغْفَارِکُمْ وَ

ظُهُورَکُمْ ثَقِیلَةٌ مِنْ أَوْزَارِکُمْ فَخَفِّفُوا عَنْهَا بِطُولِ سُجُودِکُمْ وَ اعْلَمُوا

أَنَّ اللَّهَ أَقْسَمَ بِعِزَّتِهِ أَنْ لَا یُعَذِّبَ الْمُصَلِّینَ وَ السَّاجِدِینَ وَ أَنْ لَا

یُرَوِّعَهُمْ بِالنَّارِ یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ.

اى مردم! جانهایتان در گرو اعمال شماست. پس با طلب آمرزش از خدا، آنها را از گرو، خارج کنید. پشت شما از بار گناهان سنگین است، پس با طولانی کردن سجده ها، آن را سبک گردانید و بدانید که حق تعالى به عزت خود سوگند یاد کرده است که نمازگزاران و سجده کنندگان در این ماه را عذاب نکند و در روز قیامت آنها را از آتش دوزخ در امان دارد.

أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ فَطَّرَ مِنْکُمْ صَائِماً مُؤْمِناً فِى هَذَا الشَّهْرِ کَانَ لَهُ

بِذَلِکَ عِنْدَ اللَّهِ عِتْقُ نَسَمَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِمَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ، قِیلَ یَا

رَسُولَ اللَّهِ فَلَیْسَ کُلُّنَا یَقْدِرُ عَلَى ذَلِکَ فَقَالَ ص اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ

بِشِقِّ تَمْرَةٍ اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاء.ٍ

اى مردم! هرکه از شما روزه دار مؤمنى را در این ماه افطار دهد، نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته اش را خواهد داشت.

برخى از اصحاب گفتند: یا رسول الله! همه ما قادر به انجام آن نیستیم. حضرت فرمود: با افطار دادن روزه داران، از آتش جهنم بپرهیزید اگرچه به نصف دانه خرما و یا به یک جرعه آب باشد.

أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ حَسَّنَ مِنْکُمْ فِى هَذَا الشَّهْرِ خُلُقَهُ کَانَ لَهُ جَوَازاً

عَلَى الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَامُ وَ مَنْ خَفَّفَ فِى هَذَا الشَّهْرِ عَمَّا

مَلَکَتْ یَمِینُهُ خَفَّفَ اللَّهُ عَلَیْهِ حِسَابَهُ وَ مَنْ کَفَّ فِیهِ شَرَّهُ کَفَّ اللَّهُ

عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ أَکْرَمَ فِیهِ یَتِیماً أَکْرَمَهُ اللَّهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ.

اى مردم! هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روز که قدم‌ها، بر آن بلغزد. هرکس در این ماه کارهاى غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند.
هرکس در این ماه از آزار رساندن به مردم خوددارى کند، حق تعالى، روز قیامت،خشم خود را از او بازدارد.

هرکس در این ماه یتیم بى پدرى را گرامى دارد، خدا او را در قیامت عزیز گرداند.

وَ مَنْ وَصَلَ فِیهِ رَحِمَهُ وَصَلَهُ اللَّهُ بِرَحْمَتِهِ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ قَطَعَ فِیهِ

رَحِمَهُ قَطَعَ اللَّهُ عَنْهُ رَحْمَتَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ تَطَوَّعَ فِیهِ بِصَلَاةٍ کَتَبَ

اللَّهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ مَنْ أَدَّى فِیهِ فَرْضاً کَانَ لَهُ ثَوَابُ مَنْ أَدَّى

سَبْعِینَ فَرِیضَةً فِیمَا سِوَاهُ مِنَ الشُّهُورِ.

هرکس در این ماه صله رحم کند و با خویشان بپیوندد، خدا او را در قیامت به رحمت خود واصل گرداند و هرکس در این ماه رابطه اش را با خویشان خود قطع کند،خداوند در قیامت رحمت خود را از او دریغ نماید.
هرکس در این ماه نماز مستحبى بپا دارد، خداوند او را از آتش جهنم برهاند و کسى که نماز واجبى بجا آورد، خداوند ثواب هفتاد نماز واجب در ماههاى دیگر را به او عطا کند.

وَ مَنْ أَکْثَرَ فِیهِ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَیَّ ثَقَّلَ اللَّهُ مِیزَانَهُ یَوْمَ تَخِفُّ الْمَوَازِینُ

وَ مَنْ تَلَا فِیهِ آیَةً مِنَ الْقُرْآنِ کَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِى

غَیْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ.

هرکس در این ماه بسیار بر من صلوات فرستد، خداوند کفه سبک اعمال او را سنگین گرداند.

وهرکس که در این ماه یک آیه از قرآن تلاوت کند، ثواب کسى را دارد که در ماه‌هاى دیگر قرآن را ختم کرده باشد.

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَبْوَابَ الْجِنَانِ فِى هَذَا الشَّهْرِ مُفَتَّحَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ

لَا یُغَلِّقَهَا عَنْکُمْ وَ أَبْوَابَ النِّیرَانِ مُغَلَّقَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ لَا یُفَتِّحَهَا

عَلَیْکُمْ وَالشَّیَاطِینَ مَغْلُولَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ لَا یُسَلِّطَهَا عَلَیْکُمْ.

اى مردم! درهاى بهشت در این ماه گشوده است، از پروردگار خود بخواهید که آنها را بر روى شما نبندد.

و درهاى جهنم در این ماه بسته است، از خدا بخواهید که آنها را بر روى شما نگشاید.
شیاطین در این ماه در غل و زنجیرند. از خدا بخواهید که آنها را بر شما مسلط نگرداند.

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام فَقُمْتُ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا

أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِى هَذَا الشَّهْرِ؟ فَقَالَ یَا أَبَا الْحَسَنِ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ

فِى هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ.

على علیه السلام مى فرماید: در این حال از جا برخاسته و عرض کردم، اى پیامبر خدا! برترین اعمال در این ماه چیست؟ حضرت فرمود: اى ابا الحسن! برترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات است.

وسائل ‏الشیعة ج : 10 ص : 314


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: رمضان , حدیث , حضرت محمد , شعبان


تاريخ : ۱۳٩٤/٤/۱٦ | ۱:۱٤ ‎ق.ظ | نویسنده : جوادزاده | نظرات ()
.: a good site پارس قرآن :.